بسم اللّه الرّحمن الرّحيم خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد: «وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ» يكى از آن آيات بزرگ كه در خور تحقيق و شايان دقت است، زمينى است كه ما روى آن زندگى مى‌كنيم، و نيز زندگى و حيات آدمى و حيوانات به آن بستگى دارد، آفرينش همه موجودات از زمين بوده و بازگشت همه به سوى آن خواهد بود، ادامه حيات جز در روى زمين ميسر نيست، و امرار معاش و مايه زندگى حيوان نيز از همين زمين به دست مى‌آيد.

ما همواره بر روى زمين حركت داريم، خاك را براى كشت و زرع آماده مى‌سازيم. گوسفندان و چهارپايان خود را در مراتع آن رها كرده و از شير و گوشت آنها استفاده مى‌كنيم انسان و حيوان در تمام شئون زندگى خود به زمين نياز دارند و زمين هم با جود و بخشش و سخاوت خود موجوداتى را كه در روى آن حركت مى‌كنند بهره‌مند مى‌سازد، و ليكن انسان غافل از اين همه منافع و بركات غفلت دارد، و از توجه به اين آيت بزرگ خداوند سر باز مى‌زند.

اگر اندكى دقت و توجه كنيم، قدرت و عظمت خداوند