اركان مسلمين منهدم گشت و فردى از بزرگترين حاميان اسلام به شهادت رسيد، اين شهيد ارجمند حمزة بن عبد المطلب عموى بزرگوار حضرت رسول (صلى الله عليه و آله) بود كه با آن جناب از يك پستان شير خورده بودند و برادر رضاعى به شمار مى‌رفتند.

شهادت حضرت حمزه- رضوان اللّه عليه- بر حضرت رسول و مسلمين گران آمد و اندوه و غم فراوانى بر آنان مستولى شد، مخصوصا كه بنى اميه بدن شريف او را هم مثله كرده بودند و هنده جگرخوار مادر معاويه اين عمل شنيع را انجام داد و بدن مبارك او را قطعه قطعه كرد و كبد حضرت حمزه را بيرون آورد و بر دهان گذاشت، و چون نتوانست آن را بجود دور انداخت.

حضرت خاتم النبيين (صلى الله عليه و آله) زنان مسلمين را امر كردند تا بر حضرت حمزه گريه كنند و براى وى مجلس عزا و ذكر مصيبت ترتيب دهند، و طبق معمول عرب براى او نوحه‌سرائى نمايند، حضرت حمزه براى اين فداكارى بى‌مانند مورد تعظيم و تكريم مسلمانان واقع شد و فوق العاده اهميت پيدا كرد، مسلمين به اندازه‌اى به حمزه علاقمند شدند كه از خاك قبر او مقدارى خاك برداشتند و از او تبرك مى‌جستند و در هنگام نماز روى خاكى كه از قبر او برداشته بودند سجده مى‌كردند، و حتى از آن خاك تسبيح درست كرده و همواره با خود داشتند.

در پاره‌اى از مصادر تصريح شده كه حضرت فاطمه دختر گرامى پيغمبر صلوات اللّه عليهما اين سنت را پايه‌گذارى كرد، و او اولين كسى است كه در زندگى پدر بزرگوارش بر خاك‌