اين حكماء پس از اينكه در رصدخانه‌ها قرار گرفتند و در حركت قمر و ساير سيارات دقت كردند به مطالبى ديگر برخورد نمودند و دانستند كه غير از آفتاب و ماه سيارات ديگرى هم وجود دارند، در اين هنگام ناچار شدند كه بگويند در درون كرات و افلاك قطعاتى مانند: جوز هرات، موائل، حوامل و مثلات وجود دارند و براى همين مطالب عجيب و غريب هيئت بطلميوس بسيار بغرنج و پيچيده است.

در قرون وسطى كه نور اسلام همه جا را فرا گرفته بود علماى مغرب زمين در ظلمت و تاريكى فرو رفته بودند، پس از جنگهاى صليبى با مسلمين رفت و آمد كردند و در مدارس قرطبه و اندلس به تحصيل و كسب علوم مشغول شدند، در اين هنگام افكار آنان باز شد در واقع از قرن نهم به طرف سير و ترقى و تمدن قدم گذاشتند، و الا تا آن زمان عقائد آنان نسبت به كرات و افلاك همان عقيده بطلميوس بود و هر كس با آن نظريه مخالفت مى‌كرد او و كتابش را آتش مى‌زدند.

گويند: رياضى‌دان معروف (برنو) هنگاميكه نظر خود را در مورد حركت زمين اظهار داشت او را از وطنش تبعيد كردند و پس از آن شش سال زندانش نمودند و بعد از اين او را با كتاب‌هايش آتش زدند، و ليكن گاليله نظر او را تأييد كرد و از وى پيروى نمود و در اثر عقيده به حركت زمين و پيروى از او گرفتارى شديدى برايش پيش آمد و نزديك بود هلاك گردد.