رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٥٨ - احكام حائض

صورتى واجب مى‌شود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نماز با تحصيل طهارت از حدث از اول ظهر بگذرد و حائض شود، و براى كسى كه مسافر است گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت با تحصيل طهارت كافى است.

مسأله ٢٥٩- اگر زن در آخر وقت نماز، از خون پاك شود و به اندازه غسل و خواندن يك ركعت نماز يا بيشتر از يك ركعت وقت داشته باشد بايد نماز را بخواند، و اگر نخواند بايد قضاى آن را بجاآورد.

مسأله ٢٦٠- اگر زن حائض به اندازه غسل وقت ندارد ولى مى‌تواند با تيمّم نماز را در وقت بخواند، احتياط واجب آن است كه آن نماز را با تيمّم بخواند، ولى در صورتى كه نخواند قضا بر او واجب نيست. امّا اگر گذشته از تنگى وقت، تكليفش تيمّم است، مثل آنكه آب برايش ضرر دارد، بايد تيمّم كند و آن نماز را بخواند، و در صورتى كه نخواند لازم است قضا نمايد.

مسأله ٢٦١- اگر زن بعد از پاك شدن از حيض، شك كند كه براى نماز وقت دارد يا نه، بايد نمازش را بخواند.

مسأله ٢٦٢- اگر به خيال اينكه به اندازه تهيه مقدمات نماز و خواندن يك ركعت وقت ندارد، نماز نخواند و بعد بفهمد وقت داشته، بايد قضاى آن نماز را بجاآورد.

مسأله ٢٦٣- مستحب است زن حائض، در وقت نماز، خود را از خون پاك نمايد و پنبه و دستمال را عوض كند و وضو بگيرد، و اگر نمى‌تواند وضو بگيرد، تيمّم نمايد و در جاى نماز رو به قبله بنشيند و مشغول ذكر و دعا و صلوات شود.

مسأله ٢٦٤- خواندن و همراه داشتن قرآن و رساندن جائى از بدن را به مابين خطهاى قرآن، و نيز خضاب كردن به حنا و مانند آن، براى حائض مكروه است.