رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٥٧ - احكام حائض

مسأله ٢٥٣- بعد از آنكه زن از خون حيض پاك شد، واجب است براى نماز و عبادتهاى ديگرى كه بايد با وضو يا غسل يا تيمّم بجاآورده شود، غسل كند. و دستور آن مثل غسل جنابت است. و بهتر آن است كه پيش از غسل يا بعد از غسل وضو هم بگيرد.

مسأله ٢٥٤- بعد از آنكه زن از خون حيض پاك شد، اگرچه غسل نكرده باشد، طلاق او صحيح است و شوهرش هم مى‌تواند با او جماع كند، و اولى اين است كه جماع پس از شستن فرج باشد، ولى احتياط مستحب آن است كه پيش از غسل از جماع با او، خوددارى نمايد. امّا كارهاى ديگرى كه در وقت حيض بر او حرام بوده مانند توقّف در مسجد و مس خط قرآن تا غسل نكند بر او حلال نمى‌شود.

مسأله ٢٥٥- اگر آب براى وضو و غسل كافى نباشد و به اندازه‌اى باشد كه بتواند غسل كند، بايد غسل كند، و بهتر آن است كه بدل از وضو تيمّم نمايد. و اگر فقط براى وضو كافى باشد و به اندازه غسل نباشد، بايد وضو بگيرد و عوض غسل تيمّم نمايد. و اگر براى هيچ يك از آنها آب ندارد، بايد دو تيمّم كند، يكى بدل از غسل و ديگرى بدل از وضو.

مسأله ٢٥٦- نمازهائى كه زن در حال حيض نخوانده قضا ندارد، ولى روزه‌هاى واجب را كه در حال حيض نگرفته بايد قضا نمايد.

مسأله ٢٥٧- هرگاه وقت نماز داخل شود و بداند يا احتمال دهد كه اگر نماز را تأخير بيندازد حائض مى‌شود، بايد فوراً نماز بخواند.

مسأله ٢٥٨- اگر زن نماز را تأخير بيندازد و از اول وقت به اندازه خواندن يك نماز با تحصيل طهارت از حدث بگذرد و حائض شود، قضاى آن نماز بر او واجب است، ولى در تند خواندن و كندخواندن و چيزهاى ديگر بايد ملاحظه حال خود را بكند، مثلا زنى كه مسافر نيست اگر در اول ظهر نماز نخواند، قضاى آن در