رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٥٦ - احكام حائض

مسأله ٢٤٣- اگر كسى هم در قسمت اول و هم در قسمت دوم و هم در قسمت سوم حيض، با زن خود جماع كند، هر سه كفّاره را كه روى هم سى و يك نخود و نيم مى‌شود بدهد.

مسأله ٢٤٤- اگر با زن حائض چند مرتبه جماع كند، بهتر آن است كه براى هر جماع يك كفّاره بدهد.

مسأله ٢٤٥- اگر مرد در حال جماع بفهمد زن حائض شده، بايد فوراً از او جدا شود.

مسأله ٢٤٦- اگر مرد با زن حائض زنا كند يا با زن حائض نامحرمى به گمان اينكه عيال خودش است جماع نمايد كفّاره واجب نمى‌شود.

مسأله ٢٤٧- كسى‌كه از روى نادانى يا فراموشى با زن در حال حيض نزديكى‌كند كفّاره ندارد.

مسأله ٢٤٨- اگر مرد به اعتقاد اينكه زن حائض است با او نزديكى كند و بعداً معلوم شود كه حائض نبوده است كفّاره ندارد.

مسأله ٢٤٩- طلاق دادن زن در حال حيض، به طورى كه در احكام طلاق گفته مى‌شود باطل است.

مسأله ٢٥٠- اگر زن بگويد حائضم يا از حيض پاك شده‌ام، بايد حرف او را قبول كرد.

مسأله ٢٥١- اگر زن در بين نماز حائض شود، نمازش باطل است.

مسأله ٢٥٢- اگر زن در بين نماز شك كند كه حائض شده يا نه، نماز او صحيح است، ولى اگر بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز حائض شده، نمازى كه خوانده باطل است.