رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١١٦ - كسانى كه روزه بر آنها واجب نيست

- گندم يا جو يا نان و مانند اينها- به فقير بدهد.

مسأله ٤٨٢- كسى كه بواسطه پيرى روزه نگرفته، اگر بعد از ماه رمضان بتواند روزه بگيرد، لازم نيست روزه را قضا نمايد.

مسأله ٤٨٣- اگر انسان مرضى دارد كه زياد تشنه مى‌شود و نمى‌تواند تشنگى را تحمّل كند يا براى او مشقّت دارد، روزه بر او واجب نيست ولى در صورت دوم بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد، و احتياط مستحب آن است كه بيشتر از مقدارى كه ناچار است آب نياشامد، و چنانچه بعد بتواند روزه بگيرد، بنابر احتياط روزه‌هائى را كه نگرفته قضا نمايد.

مسأله ٤٨٤- زنى كه زائيدن او نزديك است و روزه براى حملش ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست، و بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد. و نيز اگر روزه براى خودش ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست، و بنابر احتياط مستحب براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و در دو صورت روزه‌هائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد.

مسأله ٤٨٥- زنى كه بچّه شير مى‌دهد و شير او كم است، چه مادر بچّه، يا دايه او باشد، يا بى‌اجرت شير دهد، اگر روزه براى بچّه‌اى كه شير مى‌دهد ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست و بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد، و نيز اگر براى خودش ضرر دارد، روزه بر او واجب نيست، و بنابر احتياط مستحب براى هر روز يك مُد طعام به فقير بدهد، و در هر دو صورت روزه‌هائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد، ولى اگر كسى پيدا شود كه بى‌اجرت بچّه را شير دهد يا براى شير دادن بچّه از پدر يا مادر بچّه يا از كس ديگرى كه اجرت او را بدهد اجرت بگيرد، واجب است كه بچّه را به او بدهد و روزه بگيرد. و همچنين است بنابر احتياط اگر مادر بتواند بچّه خود را از شير خشك معمولى غذا دهد.