رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١١١ - باقيماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

پنجم: رساندن غبار به حلق.

ششم: فرو بردن تمام سر در آب.

هفتم: باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح.

هشتم: اماله كردن با چيزهاى روان.

نهم: قى كردن.

باقيماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح:

مسأله ٤٦١- اگر جنب عمداً در ماه رمضان تا اذان صبح غسل نكند روزه‌اش باطل است، و كسى كه وظيفه‌اش تيمّم است و عمداً تيمّم ننمايد روزه‌اش نيز باطل است. و حكم قضاء ماه رمضان بعداً خواهد آمد.

مسأله ٤٦٢- اگر در روزه غير ماه رمضان و قضاء آن از روزه‌هاى واجبى كه مثل روزه ماه رمضان وقت آن معيّن است، جنب عمداً تا اذان صبح غسل نكند اظهر اين است كه روزه‌اش صحيح است.

مسأله ٤٦٣- كسى كه در شب ماه رمضان جنب است چنانچه عمداً غسل نكند تا وقت تنگ شود، بايد تيمّم كند و روزه بگيرد.

مسأله ٤٦٤- اگر زن پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود و عمداً غسل نكند، در روزه ماه رمضان، روزه‌اش باطل است، و در غير آن باطل نيست اگرچه احوط غسل كردن است. و زنى كه وظيفه‌اش نسبت به حيض يا نفاس، تيمّم است، در روزه ماه رمضان اگر عمداً پيش از اذان صبح تيمّم نكند روزه‌اش باطل است.

مسأله ٤٦٥- اگر زن پيش از اذان صبح در ماه رمضان از حيض يا نفاس پاك شود و براى غسل وقت نداشته باشد، بايد تيمّم نمايد و بنابر احتياط واجب بايد تا اذان صبح بيدار بماند.