رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٧٢ - اول از موارد تيمم

در روز هشتم و نهم و دهم مخيّر است بين اينكه عبادت را ترك كند يا كارهاى استحاضه را بجاآورد، و اگر بيشتر از ده روز خون ديد، از روز بعد از عادت او استحاضه مى‌باشد.

مسأله ٣٠٦- زنى كه در حيض عادت دارد، اگر بعد از زائيدن، تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه پى در پى خون ببيند، به اندازه روزهاى عادت او نفاس است، و خونى كه بعد از نفاس تا ده روز مى‌بيند اگرچه در روزهاى عادت ماهانه‌اش باشد، استحاضه است. مثلا زنى كه عادت حيض او از بيستم هر ماه تا بيست و هفتم آن ماه است اگر روز دهم ماه زائيد و تا يك ماه يا بيشتر پى در پى خون ديد، تا روز هفدهم نفاس و از روز هفدهم تا ده روز حتّى خونى كه در روزهاى عادت خود كه از بيستم تا بيست و هفتم است مى‌بيند، استحاضه مى‌باشد، و بعد از گذشتن ده روز اگر خونى را كه مى‌بيند در روزهاى عادتش باشد حيض است چه نشانه‌هاى حيض را داشته چه نداشته باشد، و همچنين است اگر در روزهاى عادتش نباشد ولى نشانه‌هاى حيض را داشته باشد، امّا اگر خونى كه بعد از گذشتن ده روز از نفاس مى‌بيند در روزهاى عادت حيض او نباشد و نشانه‌هاى حيض را هم نداشته باشد استحاضه است.

تيمّم‌

در هفت مورد بجاى وضو و غسل بايد تيمّم كرد:

اول از موارد تيمّم:

آنكه تهيه آب به قدر وضو يا غسل ممكن نباشد.

مسأله ٣٠٧- اگر انسان در آبادى باشد بايد بنابر احتياط براى تهيه آب وضو و غسل، به قدرى جستجو كند كه از پيدا شدن آن نا اميد شود، و اگر در بيابان باشد،