رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١٠٦ - نماز قضا
را تمام بخوانند، و ملحق مىشود به كسى كه عملش سفر است كسى كه عملش در جاى معيّنى است ولى بيشتر روزها به آنجا سفر نموده و برمىگردد مانند كسى كه اقامتش در جائى است و كارش در جاى ديگر مانند رفتن براى تجارت و تدريس.
شرط هشتم- آنكه به حدّ ترخّص برسد، و امّا در غير وطن، اعتبارى به حدّ ترخّص نيست و همين كه از محلاقامت خارج شود، نمازش قصر است.
نماز قضا
مسأله ٤٤٠- كسى كه نماز واجب خود را در وقت آن نخوانده، بايد قضاى آن را بجاآورد اگرچه در تمام وقت نماز، خواب مانده يا بواسطه مستى نماز نخوانده باشد، ولى نمازهائى را كه زن در حال حيض يا نفاس نخوانده قضا ندارد چه نمازهاى يوميّه باشد چه غير آن، و نيز كسى كه در تمام وقت نماز بيهوش بوده قضا ندارد چه يوميّه باشد چه غير آن.
مسأله ٤٤١- اگر بعد از وقت نماز بفهمد نمازى را كه خوانده باطل بوده، بايد قضاى آن را بخواند.
مسأله ٤٤٢- در قضاى نمازهاى يوميّه ترتيب لازم نيست- مگر در نمازهائى كه در اداى آنها ترتيب هست مثل نماز ظهر و عصر يا مغرب و عشا از يك روز- اگرچه بهتر مراعات ترتيب است.
مسأله ٤٤٣- اگر بخواهد قضاى چند نماز غير يوميّه مانند نماز آيات را بخواند، يا مثلا بخواهد قضاى يك نماز يوميّه و چند نماز غير يوميّه را بخواند، لازم نيست آنها را به ترتيب بجاآورد.