احكام شرعى بانوان - خوئي، سيد ابوالقاسم - الصفحة ٤٠٣ - احكام نگاه به نامحرم

سؤال (٩٤٣) در صورتى كه انسان بدون قصد به زنى نگاه نمايد مثل اينكه صورتش را به طرفى برگرداند و اتفاقاً نگاهش به زنى بيفتد، سپس در نفس خود احساس التذاذ و شهوت كند. آيا گناهى انجام داده است. آيا در اين مسئله اختلافى بين علماء وجود دارد؟

بسمه تعالى: نگاه به زن در غير از صورت و كف دست جايز نمى‌باشد و صورت و كف دست‌ها اگر نگاه با قصد شهوت و التذاذ باشد، جايز نمى‌باشد و اگر در بين نگاه كردن به فكر لذّت و شهوت بيفتد، بايد فوراً نگاه را ترك نمايد و اگر ترك نكند مرتكب حرام شده است، والله العالم.

سؤال (٩٤٤) در كتاب صراط النجاة ج ٣ ص ٤٠٦ در جواب فرموده‌ايد: نگاه به آن زن بنابر احتياط واجب، بلكه بنابر اظهر جايز نمى‌باشد. اكنون سؤال اين است كه آيا در حكم مذكور فرقى بين موردى كه آن زن مراعات حجاب مى‌كند و موردى كه مراعات حجاب نمى‌نمايد، وجود دارد؟

بسمه تعالى: آنچه در جواب آمده، فرقى بين صورتى كه حفظ حجاب كند يا موردى كه حفظ نمى‌نمايد، وجود ندارد، والله العالم.

سؤال (٩٤٥) برخى اوقات در بازارها و اماكن عمومى نگاه انسان بدون اختيار به زن‌هاى بى‌حجاب مى‌افتد. حكم شرعى اين گونه نگاه‌ها چيست؟

بسمه تعالى: اگر نگاه عمدى نبوده چنانچه مفروض سؤال است، مانعى ندارد، والله العالم.

سؤال (٩٤٦) آيا نگاه به زن‌هاى بى‌حجاب كه حجاب آنان توأم با زينت و رنگ‌هاى مختلف مى‌باشد، جايز است و به تعبير ديگر اگر حجاب زن به شكلى باشد كه جمال او را افزايش داده و او را زينت مى‌دهد با وجود اين حجاب، نگاه به او مانعى دارد؟