احكام شرعى بانوان - خوئي، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٤٢ - احكام عمره

حال سعى و تكرار آن ضررى به عمره و به تبع، به عقد ازدواج او نمى‌زند؟

بسمه تعالى: در اين فرض عمره‌ى اين زن محكوم به صحت مى‌باشد و ازدواج بعد از اين عمره هم صحيح بوده و نيازى به عقد جديد نمى‌باشد، والله العالم.

سؤال (٣١٨) اگر زن جهت عمره‌ى مفرده احرام بسته، سپس مبتلا به حيض شده است و نتوانسته خودش اعمال را انجام دهد؛ زيرا قبل از انقطاع خون كاروان از حج برمى‌گشته است و توان گرفتن نايب براى طواف و نماز آن را هم نداشته، وظيفه‌ى اين زن بعد از رسيدن به وطن چيست؟

خوئى (قدس سرّه): بر احرام خود باقى مى‌ماند تا آنكه نايب بگيرد و نايب اعمالش را انجام بدهد، والله العالم.

سؤال (٣١٩) من زنى هستم كه عادت حيض من در هر ماه چهار روز مى‌باشد و بعد از روز چهارم غسل كردم و اقدام به انجام عمره نمودم روزى كه به ميقات جهت احرام رسيديم مصادف با روز چهارم گرديد ولى چون يقين به اتمام حيض نداشتم غسلى نكردم و فقط طبق آنچه كه از پدرم شنيده بودم اقدام به گرفتن وضو كرده و نيت اعمال نمودم و بعد از آنكه يقين به انقطاع و اتمام حيض نمودم غسل كرده و براى انجام اعمال عمره آماده شدم و بعد از آنكه طواف انجام دادم و مناسك عمره را در ظهر انجام دادم در خانه‌ى خدا بودم كه احساس كردم، از من مايعى خارج شد وقتى به منزل رجوع كردم ديدم كه مقدارى خون از ايام عادت حيضم خارج گرديده و اين امر خلاف عادت هميشگى من بود من اقدام به غسل نموده و عصر همان روز دوباره به مسجد الحرام برگشته ولى دوباره همان مايع‌