احكام شرعى بانوان - خوئي، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٠٥ - نماز مسافر

نماز اين زن شكسته است يا تمام؟ اگر وظيفه‌ى او نماز شكسته باشد، وظيفه‌ى روزه‌ى او چگونه است؟ آيا واجب است در ماه رمضان در محلى قصد ده روز نموده و يا اينكه اصلًا مسافرت نكند؟

خوئى (قدس سرّه): در فرض مورد سؤال زن بايد نماز را شكسته خوانده و روزه هم نمى‌تواند بگيرد و واجب است كه زن در محلى قصد اقامه نموده و يا اينكه با شوهرش سفر نكند، بلكه مى‌تواند به سفر با شوهر ادامه داده و در وقت ديگرى غير از ماه رمضان روزه‌هاى خود را قضا نمايد.

تبريزى (قدس سرّه): اگر سفر زن به جهت خدمت به شوهرش باشد، بايد نماز را تمام بخواند.

سؤال (٢٣٧) زنى كه در هنگام ازدواج تصميم گرفته، از وطن خود اعراض نمايد و خود را تابع وطن زوج قرار دهد، ولى چند سالى است كه به وطن اصلى خود تردد نموده و مسافرت مى‌كند با توجه به اينكه اين زن قصد برگشتن به محل اصلى خود را ندارد، مگر وقتى كه از شوهرش جدا شود، آيا اين قصد اولى زن اعراض محسوب مى‌گردد و بايد نمازهاى خود را در وطن اصلى شكسته بخواند؟

خوئى (قدس سرّه): اگر زن اطمينان دارد كه زندگى او ادامه پيدا خواهد كرد و طلاق و جدايى از همسر محض احتمال مى‌باشد، اين قصد او منافاتى با اعراض نداشته و سفر او به وطن اصلى براى ديدن خانواده‌اش و يا كار ديگر موجب شكسته شدن نمازش مى‌شود.

سؤال (٢٣٨) در صورتى كه در مسئله‌ى قبلى اعراض صدق كند، آيا مى‌تواند با اجازه‌ى شوهر در وطن سابق خود شش ماه زندگى نموده تا دوباره وطن سابق او وطن اتخاذى او محسوب شود، چنانچه در وطن اتخاذى سكونت شش ماه را كافى مى‌دانيد؟