احكام شرعى بانوان - خوئي، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٠٣ - نماز مسافر

خوئى (قدس سرّه): در اين مسئله چون زن از وطن اصلى خود اعراض ننموده، نمازش در آنجا تمام است، والله العالم.

سؤال (٢٣٢) شخصى كه از وطن اصلى خود اعراض ننموده، بايد نمازش را در وطن تمام بخواند و اگر ازدواج نموده و در شهر ديگرى زندگى مى‌كند، بايد در وطن اصلى خود نماز را تمام بخواند، اكنون سؤال اين است كه زوجه‌ى او هم مى‌تواند در وطن اصلى شوهر نماز را تمام بخواند؟

خوئى (قدس سرّه): نماز را بايد در صورتى كه ده روز در آنجا نمى‌ماند، شكسته بخواند، والله العالم.

سؤال (٢٣٣) كسى كه در محل كارش منزلى دارد كه در آنجا ساكن است، اگر همسر و فرزندانش با او مسافرت نمايند و به محل كار او وارد شوند و اين مسافرت زياد باشد، وظيفه‌ى آن‌ها در نماز چيست؟ نماز را تمام بخوانند يا شكسته؟ آيا بين مدت كوتاه و طولانى فرقى وجود دارد؟

خوئى (قدس سرّه): خانواده‌ى او بايد نماز را شكسته خوانده و روزه را افطار نمايند، والله العالم.

سؤال (٢٣٤) اگر مردى از اهالى بغداد مشغول كار در يك شركت در بغداد باشد، شركت به او منزلى براى سكونت در بغداد داده است و همسر او هم با او در همان منزل زندگى مى‌كند، آن‌ها هر هفته دو روز به نجف بر مى‌گردند.

١- آيا بغداد وطن شرعى اين شخص محسوب مى‌گردد؟

خوئى (قدس سرّه): بغداد مقرّ او محسوب مى‌شود.

تبريزى (قدس سرّه): اگر مى‌داند كه در بغداد به مدت ده سال يا بيشتر مى‌ماند، بغداد حكم وطن را داشته و نيازى به قصد اقامه‌ى ده روز ندارد، ولى اگر براى شغل در بغداد بوده و مدت آن را نمى‌داند، اگر مى‌خواهد نماز را تمام بخواند، بايد قصد اقامه كند. اين در صورتى است كه هر هفته يك‌