احكام شرعى بانوان - خوئي، سيد ابوالقاسم - الصفحة ٢٨ - شرايط حيض

سؤال (٢٥) در صورتى كه زنى در ايام عادت ماهيانه يا تميز آن خون ديده و اين خون از سه روز بيشتر بوده است و گاهى اوقات داراى صفات حيض بوده و گاهى هم نبوده، ولى در طول اين سه روز تقريباً يك ساعت جارى بوده و يك ساعت منقطع مى‌شده است، آيا اين خون محكوم به حيض مى‌شود؟

بسمه تعالى: در سؤال‌هاى سابق معناى استمرار خون ذكر شده و به شكل كلى قطع شدن خون به مقدار كم كه در بين زنان متعارف مى‌باشد؛ مانند چند دقيقه هر چند در داخل فرج باشد، ضررى به استمرار نمى‌رساند، والله العالم.

سؤال (٢٦) خون حيض چنانچه در رساله‌هاى عمليه ذكر شده، بايد در سه روز اول استمرار و دوام داشته باشد ولى قطع شدن خون بمدت زمانى كم و محدود ضررى به استمرار نمى‌زند. اكنون اين سؤال مطرح مى‌شود كه مقدار زمان كم و محدود چگونه معين مى‌شود؟ آيا ضابطه‌اى براى تعيين و مشخص كردن اين زمان محدود وجود دارد به شكلى كه اگر انقطاع از آن زمان بيشتر شد، خون حيض نباشد؟

بسمه تعالى: اگر خون در داخل عضو جريان داشته باشد به شكلى كه اگر پارچه‌اى را داخل آن كند آلوده مى‌شود، حيض محقق شده و خارج شدن خون از داخل به خارج تنها در حدوث حيض معتبر مى‌باشد نه در بقاء آن؛ و استمرار و عدم انقطاع خون امرى است عرفى؛ يعنى به اندازه‌اى باشد كه در نزد نوع زنان آن مقدار را مخل به استمرار ندانند به همين جهت زمان محدود، زمانى است كه نوعاً خانم‌هاى حايض آن مقدار را مضر به استمرار نمى‌دانند، والله العالم.