احكام شرعى بانوان - خوئي، سيد ابوالقاسم - الصفحة ٢٧٤ - * حكم اسقاط جنين مريض يا ناقص

مانند خود او نابينا هستند. اكنون همسر اين شخص باردار به بچه‌ى سوم شده و پزشكان اين بچه را هم در صورت تولد نابينا تشخيص داده‌اند، به همين جهت پزشكان به مادر فرزند سفارش كرده‌اند كه جنين را اسقاط نموده و خود را راحت كند. اين مادر هم جنين يك ماهه را سقط نموده و اكنون از كرده‌ى خود پشيمان است، در اين فرض ديه به چه كسى واجب مى‌شود؟

بسمه تعالى: براى زن جايز نمى‌باشد كه خود را جهت اسقاط در اختيار پزشك قرار دهد. چنانچه كشف عورت هم در نزد پزشك در اين مورد جايز نيست و ديه‌ى اسقاط به عهده‌ى كسى مى‌باشد كه مباشر سقط جنين بوده است، والله العالم.

سؤال (٦٦٨) من و همسرم حامل نوعى ژن وراثتى هستيم كه موجب كم خونى خطرناك در فرزند مى‌شود كه اين نوع بيمارى را امروز به (تالاسمى) نام‌گذارى مى‌كنند امكان تشخيص اين بيمارى سابقاً يك سال بعد از تولد او ممكن بود، ولى علم پزشكى امروز مى‌تواند اين بيمارى را در رحم مادر تشخيص داده و معلوم كند كه آيا بچه در رحم مادر مبتلا به اين بيمارى مى‌باشد يا نه؟ البته اين بيمارى زحمات و سختى‌هاى زيادى را بعد از تولد براى فرزند و براى پدر و مادر او به دنبال دارد. اكنون سؤال اين است كه آيا پدر و مادر بعد از احراز اين مريضى در جنين مى‌توانند آن را اسقاط كنند. آيا اسقاط قبل از ولوج روح جايز مى‌باشد؟ چه زمانى روح در جنين دميده مى‌شود؟ امروزه با پيشرفت‌هاى پزشكى مى‌توانند نطفه‌ى مرد و يا زن را خارج از رحم بارور نموده و بعد از آن با آزمايشات پزشكى به سالم بودن آن نسبت به بيمارى تالاسمى پى‌برده و يا تشخيص دهند كه ژن‌