احكام شرعى بانوان - خوئي، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٨٩ - احكام امر به معروف ونهى از منكر

سؤال (٤٤٢) مردى با زنى مؤمنه ازدواج نموده و اين زن از خانواده‌اى مذهبى مى‌باشد كه در ابتداى ازدواج هم مواظب تكاليف شرعيه مثل نماز و روزه و حضور در مجالس اهل بيت (عليهم السلام) به شكل كامل بوده است ولى متأسفانه بعد از گذشت چند سال از ازدواج و تولد فرزند نسبت به وظايف شرعيه‌ى خود سهل انگار گرديده و چندان اعتنايى به نماز و واجبات ديگر ندارد، وظيفه‌ى شرعى شوهر در مقابل اين سهل انگارى همسرش چيست؟

بسمه تعالى: وظيفه‌ى شوهر امر به معروف و نهى از منكر مى‌باشد و اگر اين امر متوقف بر اين باشد كه شوهر با او صحبت نكرده و يا اينكه با او هم بستر نشود، شوهر براى الزام او به تكاليف شرعى بايد به اين كارها اقدام كند، ولى طلاق دادن او واجب نمى‌باشد، بله در صورتى كه تهديد زن به طلاق باعث تنبيه او و برگشت او به حالت اوليه‌اش باشد، مى‌تواند تهديد به طلاق كند، والله العالم.

سؤال (٤٤٣) زنى مى‌گويد: شوهر من در خارج از خانه مرتكب كارهاى حرام مى‌شود. اگر اين زن براى تأديب شوهر و اجبار او بر ترك حرام، يك هفته خانه را ترك كند، شوهرش دست از كارهاى حرام بر مى‌دارد، آيا با توجه به اين فرض مى‌تواند به مدت ذكر شده خانه را ترك كند و آيا در زمانى كه خانه را ترك مى‌كند، ناشزه محسوب مى‌شود؟