احكام شرعى بانوان - خوئي، سيد ابوالقاسم - الصفحة ١٠٤ - نماز مسافر

بار به نجف بر نگردد و در اين صورت چون سفر او شغلى مى‌باشد بايد در راه و در محل شغل نماز را تمام بخواند، ولى بغداد وطن او نمى‌شود.

٢- حكم نماز همسر اين شخص چيست؟

خوئى (قدس سرّه): حكم شوهر را دارد.

٣- اگر بغداد وطن زن محسوب نشود، ولى زن در نزد شوهر مشغول كار شده و شغلش آشپزى و شستشو باشد، نمازش تمام است؟

خوئى (قدس سرّه): احتياجى به شغل ندارد بلكه چنانچه گفته شد، بغداد مقر آن زن محسوب مى‌شود.

تبريزى (قدس سرّه): اگر قصد ماندن ده سال يا بيشتر از آن را با همسرش ندارد، بايد قصد اقامه نموده و در غير اين صورت نمازش قصر است، مگر در صورتى كه زن و شوهر هر دو شغل داشته، هرچند كار زن خدمت به شوهر باشد و شغل او متوقف بر اين باشد كه هفته‌اى يك بار به نجف رجوع نمايد. در اين صورت اين زن از كسانى است كه شغلش در سفر بوده و بايد مانند شوهرش نماز را در مسير رفت و برگشت و محل كار تمام بخواند.

سؤال (٢٣٥) زنى كه همراه شوهر خود به محل كار او مى‌رود و مسافت شرعيه را طى مى‌كند، ولى در محل كار شوهرش شغلى ندارد و منظور او از سفر فقط نزديك بودن به شوهر مى‌باشد، آيا حكم نماز او در محل كار شوهر تمام است يا شكسته؟

خوئى (قدس سرّه): زن حكم همسر را ندارد، مگر زمانى كه مانند شوهرش در محل كار او شغلى داشته باشد.

سؤال (٢٣٦) كسى كه شغل او مسافرت مى‌باشد و همسر او هم هر روز همراه او به سفر مى‌رود، ولى سفر زن به خاطر شغل يا كمك به همسر نمى‌باشد. آيا