را به حق سفارش مى‌كنند و به شكيبايى و استقامت توصيه مى‌كنند، ذكر شده است؛ و به مقتضاى اصل شايسته سالارى و ضرورت انتخاب شايستگان، كه گاهى ممكن است يك زن در علم، فقاهت، اجتهاد، عدالت و تخصص‌هاى مطلوب، شايسته‌تر از مرد باشد؛ و به مقتضاى مقياس تنوع در تخصص‌ها و شايستگى‌هاى نوعى براى امور فرزندان و خانواده؛

اكنون چند سوال مطرح مى‌شود:

سوال اول: آيا واجب يا جايز نيست كه زن خود را براى مجالس پارلمانى كانديد كند يا در انتخابات شركت كند و از اين راه نقش خود را بر اساس آيات فوق در «شورا»، «تواصى» و «امر به معروف و نهى از منكر» ايفا كند و وظيفه‌ى سياسى اسلامى خود را انجام دهد؟

جواب:

حاكميت امت در پرتو مذهب اماميه، با برپايى دولتى استوار بر اصل حاكميت خداوند تحقق مى‌يابد. از اين رو، تعيين مقام حاكم، با تصريح به نام و شخصى او از طرف خداوند در زمان حضور و با بيان اوصاف مشخصه در زمان غيبت صورت مى‌گيرد؛ اما تحقق حاكميت امت براساس ساير مذاهب اسلامى، با انتخابات و صندوقهاى رأى صورت مى‌گيرد نه با نص، جز رسالت پيامبر اكرم (ص) كه از نظر آنان نيز با نص ثابت شده است.

از سوى ديگر مشورت بين افراد شايسته‌ى امت، اعم از مردان و