نظم مفيد (نظر اصلاحي کوتاه بر حوزههاي علمي ما) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٠ - ١٨ - نظرى درباره مرجعيت
اعلم گاهى مكلف درباره يك نفر احتمال اعلميت را مىدهد و گاهى چنين احتمال را هم نمىدهد ولى علم اجمالى باعلميت يكى از چند مفتى نسبت به بقيه دارد و گاهى چنين علم اجمالى ندارد بلكه احتمال مىدهد همه مساوى در علم باشد و حتى گاهى علم به تساوى آنان دارد.
حكم اين صور پيچيده و مشكل است آراى فقها نيز متحد نيست ولى قدر مسلم اين است كه مقلد براى راحتى و برائت ذمه خود بايد اعلم را از راه شرعى آن تشخيص دهد تا به فتواى او به عنوان حجت شرعى عمل نمايد.
وحدت مرجعيت بهتر است يا تعدد آن؟
به نظر اين جانب وحدت مرجع از جهانى بهتر و يا لازم است.
١- به دليل از بين رفتن رقابتهاى اطرافيان.
٢- به دليل از بين رفتن شخصيتهاى كاذب جمعى به عنوان اطرافى.
٣- به دليل آرامش خاطر مردم عوام كه بسيار مهم است و از تعدد مرجعيت روى جهانى رنج مىبرند.
٤- به دليل مجال نيافتن يك عده از افراد نا اهل به عنوان مروج.
٥- به دليل عظمت يافتن بيشتر مرجع تقليد و نفوذ نظر او در مسايل سرنوشت ساز در همه جهان تشيع.
٦- به دليل سهل شدن تصميمات اصلاحى حوزه و محفوظ ماندن آنها از اختلاف نظرها.
٧- به دليل صرفهجويى و ضايع نشدن سهم مبارك امام از جهات مختلف مانند
(الف) چاپ نشدن رسالههاى علميه زياد و بيش از مورد ضرورت كه