دفاع و حركت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤١ - احكام فقهى مبارزه ما
بالاخره آنچه از روايات و فتوى مفهوم ميشود كلام جوا هر است، كه محارب را چنين تعريف كرده است: هر كسيكه اسلحه بكشد يا حمل كند براى ترسانيدن مردم ولو يك نفر چنين كارى كند كه اراده فساد در زمين صدق نما يد، چه در بيابان باشد، چه در دريا چه در شهر، باشد يا نه و چه در شب باشد و چه در روز و اين محارب از خود اقسامى پيدا ميكند كه در روايت متقدمه ذكر شده، است ولى انحصار مفهوم محاربى كه مفسد در زمين است باين مصداق مخالف اعتبار و ذوق سليم است و از روا يات هم حصر فهميده نميشود، ممكن است تعيين- مصداق در لسان ائمه از باب تطبيق باشد، اينك به عنوان نمونه چند مصداق در اينجا ايراد ميشود.
١- معاونت و راهنمائى كمونستها براى نابودى مسلمين و تضعيف و حتى محو اسلام.
٢- تفتيش منازل مسلمين بخاطر غلبه كفار بر آنها و اين تفتيش بمراتب مهمتر از پى كردن يكشتر و اسب است.