جهاد بر ضعيف و مريض و فقير و كور و لنگ‌[١] و زن و غيره واجب نيست ولى دفاع بر همه مكلفين- بحسب توانائى‌شان واجب است چه امام معصوم حاضر باشد يا غائب، بعضى از علماى اماميه گويا ادعاى اجماع نموده است كه جهاد در زمان غيبت مشروع نيست و وجوب آن مشروط باذن امام و يا نماينده خاص او ميباشد

[٢] ولى بنظر نگارنده، اجماع ناتمام است و روايا تيكه بر اين اشتراط مورد استدلال قرار گرفته يا دلالتى بر مدعاى‌شان ندارد، و يا اسناد آن ضعيف است‌

[٣] چنانچه حاكم شرعى ددر زمان غيبت امام توانائى مسلمانان را احراز نمايد واجب است كه امر بجهاد- كند و حمله مسلحانه را آغاز نمايد.

[١] رجوع شود به سوره توبه آيه ٩٢- ٩٣ و سوره نور آيه ٦٠ و سوره نساء آيه ٩٧.

[٢] ص ١٣ ج ٢١ جواهر الكلام چاپ جديد.

[٣] ص ٢٣ ج ١٣ الوسائل.