اين موضوع از دو آيه دانسته ميشود، يكى آيه- (٢١٧) سوره بقره: يَسْئَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ قِتالٍ فِيهِ، قُلْ قِتالٌ فِيهِ كَبِيرٌ وَ صَدٌّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ كُفْرٌ بِهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ‌. جنگ در ماه حرام گناهى بزرگ و جلو گيرى از راه خدا و كفر باو ميباشد.

ديگرى آيه پنجم سوره توبه: فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ‌، وقتى ماههاى حرام تمام شد مشركين را بكشيد.

ولى يك آيه ديگر دو آيه فوق را تخصيص ميدهد الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ فَمَنِ اعْتَدى‌ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ ... بقره ١٩٤) بر اساس اين آيه اگر كفار در ماههاى حرام مبادرت بجنگ نمايند