دفاع و حركت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦ - احكام فقهى مبارزه ما

نديده گرفته او را بكشد چه اين عمل غدر و خيانت است و اسلام آنرا نمى‌پذيرد ولى امان دادن براى كافر اصلى است نه براى مرتدهاى فطرى هركس كه از پدر و مادر مسلمان بدنيا آمده باشد و پس از بلوغ كافر شود امان دادن براى او اصلا مشروع نيست و قتلش لازم- است.

(هشتم) استعمال زهر را جمعى از فقهاى ما براى نابودى دشمن در فرض عدم مجبوريت حرام دانسته‌اند و ديگران بحرمت آن قائل نشده مكروهش پنداشته‌اند[١]

قول صحيح بنظر نگارنده عدم حرمت است زيرا روايتى كه مورد استدلال بر اثبات حرمت قرار گرفته از جهت سند ضعيف است و اين ضعف بخاطر سكونى- راوى اخير نيست تا صاحب جواهر از او بدفاع بپر دازد بلكه بخاطر نوفلى ميباشد، نوفلى بنظر نگارنده‌


[١] ص ٦٧ الجواهر