٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
دفاع و حركت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤ - مقدمه
مقدمه
براى نگارنده دقيقا مشخص نيست كه حكومت افغا نستان در چه دورهاى از قانون اسلام جدائى يافته و زمامداران خودسر آن بنام اولى الامر مفترض الطاعة، باستثمار مسلمانان پرداختهاند، مردم عوام را بنام، قرآن و اسلام فريب دادهاند و نه تنها به تجريد- حيثيت تفجيرى دين مشغول شدند كه آنرا بعنوان عامل تخدير بكار بردند:
اساسا من نميدانم كه در تاريخ افغانستان- اسلام و عدالت اجتماعى و كرامت بشرى حكومتى داشته است يا نه؟ ولى اين مطلب را هر هوشمندى ميداند كه تمام سرزمينهاى اسلامى بجز در اوائل اسلام، از حكومتهاى اسلامى اصيل محروم بودهاند و زمامداران آنها تنها براى رعايت افكار عمومى و تطبيق نقشههاى شوم خود و براى نگهدارى منافع شخصى از اسلام نام بردهاند و يا باجرا بعضى از برنامههاى عبادى آن