(شانزدهم) قال الله تعالى: مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى‌ بَنِي إِسْرائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً: (المائدة ٣٢)

بخاطر آن نوشتيم بر بنى اسرائيل اينكه كسيكه بكشد كسى را بدون (كشتن) نفسى يا فسادى در زمين گويا همه مردم را كشته است، از اين آيه بخوبى استفاده ميشود كه مجوز قتل انسان دو چيز است.

يكى كشتن، و ديگرى فساد در روى زمين.

ولى فساد را شايد هيچ فقيهى موجب قتل- نداند، لذا فساد موجب قتل محتاج به تفسير است كه نه در قرآن بيان شده، و نه در سنت، اشكال- ديگرى كه بنظر نگارنده عرض اندام ميكند اينست كه، مفاد آيه مباركه اختصاص به بنى اسرائيل دارد، و- شمول آن براى مسلمانها مشكل است، و لذا ميتوان گفت: كه سببيت تامه فساد براى قتل در اسلام ثابت‌