١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٣٧ - تبارشناسی، مفهومشناسی و ارزیابی احادیث وجوهیه

که با آنها مخالفت کرده و از آنها عدول کنند.[١]

امّا همچنان که خواهد آمد، در مورد این که کسی از خوارج از نظر خود برنگشت یا این که به سنّت احتجاج نکرد، نزد علما اختلاف وجود دارد.

١ ـ ٢. از ابن سعد از طریق عکرمه از ابن عباس نقل شده است، هنگامی که علی† او را به سوی خوارج فرستاد و به او گفت:

اذهب إلیهم فخاصمهم و ادعهم إلی الکتاب والسنة ولا تحاجهم بالقرآن فإنه ذو وجوه ولکن خاصمهم بالسنة؛

به سوی آنها برو، پس با آنها مخاصمه کن و آنها را به کتاب خداوند و سنّت بخوان و با آنها با قرآن مجادله نکن، پس همانا آن ذو وجوه است امّا با سنّت با آنها مخاصمه کن.[٢]

١ ـ ٣. از ابن سعد نقل شده که ابن عباس در ماجرای ارسالش به سوی خوارج به ایشان† گفت:

یا أمیر المؤمنین فأنا أعلم بکتاب الله منهم فی بیوتنا نزل؛

ای أمیر المؤمنان، پس من به کتاب خدا از آنها آگاه‌ترم، قرآن در خانه‌های ما نازل شد.

و ایشان فرمود:

صدقت و لکن القرآن حمال ذو وجوه تقول ویقولون ولکن خاصمهم بالسنن فإنهم لن یجدوا عنها محیصاً؛[٣]

راست می‌گویی، امّا قرآن حمّال ذو وجوه است، می‌گویی و می‌گویند، امّا با سنت‌ها با آنها مخاصمه کن، پس همانا گریزی از آن نخواهند یافت.

همچنین سیوطی (ظاهراً‌ دنباله قول ابن سعد است) می‌گوید که ابن عباس به سوی آنان رفته و با سنت با آنان مخاصمه کرد و آنها را از حجّت تهی ساخت.[٤] هر چند نگفته است که نتیجه این مجادله چه شد، امّا به هر حال، این نظر کاملاً خلاف نظر ابن أبی الحدید است که ذکر شد.

١ ـ ٤. برخی به نقل از ابن سعد، دو قول بالا با هم جمع کرده و گفته‌اند که علی† به ابن عباس فرمود:


[١]. سورۀ مائده، آیۀ ٩٥.

[٢]. شرح نهج البلاغةابن أبی الحدید، ج ‌١٨، ص ‌٧٢.

[٣]. الدر المنثور، ج ‌١، ص ‌١٥؛ الإتقان فی علوم القرآن، ج‌١، ص٤١٠.

[٤]. الدر المنثور، ج ‌١، ص ١٥ ، همو، الإتقان فی علوم القرآن، ج ‌١، ص ٤١٠ ( با حذف «ادعهم إلی الکتاب و السنة»میزان الحکمة، ج ‌٣، ص ‌٢٥٣٥.