مصباح الهداية إلى الخلافة والولاية
(١)
پيش گفتار
٩ ص
(٢)
مقدمه و شرح از استاد سيد جلال الدين آشتيانى
١١ ص
(٣)
گفتار در مفاتيح غيب
١١ ص
(٤)
گفتار در اراده و مشيّت
١٧ ص
(٥)
گفتار در اطلاق ذات
٢٠ ص
(٦)
گفتار در حقيقت عماء
٣٠ ص
(٧)
گفتار در كمال اسمايى
٣٢ ص
(٨)
گفتار در اعيان ثابته و حقيقت آن
٣٦ ص
(٩)
گفتار در احديت لا بشرط
٤٤ ص
(١٠)
گفتار در حقيقت وجود و مراتب آن
٤٥ ص
(١١)
گفتار در بداء و قدر
٤٦ ص
(١٢)
بحث تفصيلى در باب بداء
٥٤ ص
(١٣)
گفتار امير المؤمنين در مسأله قدر
٥٩ ص
(١٤)
گفتار در سعادت و شقاوت
٦٥ ص
(١٥)
گفتار در حقايق امكانى و صور قدرى
٦٦ ص
(١٦)
گفتار در اظله و ظلة الخضراء
٦٩ ص
(١٧)
گفتار در تقاول و انباء
٧٢ ص
(١٨)
گفتار در اقسام كلام
٧٥ ص
(١٩)
گفتار در حقيقت وحى
٧٥ ص
(٢٠)
گفتار در اسم المتكلم
٧٨ ص
(٢١)
گفتار در عقل اول
٨٠ ص
(٢٢)
گفتار در جبر و تفويض و امر بين الأمرين
٨٣ ص
(٢٣)
گفتار در اسم اعظم
٨٤ ص
(٢٤)
گفتار در مقام موسى ع و خضر و ولايت آن دو بزرگوار
٨٧ ص
(٢٥)
گفتار در تفاوت مقام حضرت ختمى مرتبت با موسى ع
٩٣ ص
(٢٦)
گفتار در ثبوت اعيان
٩٥ ص

مصباح الهداية إلى الخلافة والولاية - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨ - گفتار در اراده و مشيّت

«مشيّت» مرتبه اعلاى اراده، و اراده از اظلال مشيّت است. و آن چه به فيض اقدس در تعين ثانى ظاهر مى‌شود متعلق مشيت است؛ و شامل امورى نيز مى‌شود كه در حضرت علميه هميشه مستور و از قبول وجود عينى ابا دارند. و اراده تعين و تنزل همان مشيت است. و هر دو از اظلال تعين اوّل، و همه ظل ذات‌اند. و از تضاعف اظلال نوبت ظهور حق در مجالى و مظاهر عالم ماده و استعداد رسيد؛ و آن نقطه سيال به حركت انعطافى بعد از طى درجات عروج، يا «معراج تحليلي»، به عروج تركيبى روى آورد. و به بيان ديگر، حقيقت مطلقه وجود، يا حب و عشق، در صورت ظاهرى و لباس مظهرى تنزل به صورت بسايط عنصريه نمود؛ و همان رقيقه عشقيه پنهان در بسايط ميل به طرف تركيب نام گرفت كه:

«طبايع جز كشش كارى ندانند

 

حكيمان اين كشش را عشق نامند»