قرآن هرگز تحريف نشده - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٨٤ - چند نمونه

ممكن است مقصود از( من) پيامبر خدا باشد و ضمير اول ( بنته ) به او برگردد و ضمير دوم( فى بيته) به اميرالمؤمنين على عليه السلام و احتمال دارد مراد از( من) ابوبكر باشد و ضمير اول به او برگردد و ضمير دوم به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و همچنين است در مصرع دوم و اين كار موجب هيچ تغييرى در شعر نمى شود . و ثانيا مى گوئيم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و ائمه هدى عليهم السلام آن را اجازه داده اند و اين مثل آن مى ماند كه فردى از ما اجازه مى دهد كه كلامش بر دو گونه خوانده شود مثلا حكيم سبزوارى در منظومه( اللئالى المنتظمه) گفته است :

فاالمنطقى الكلى بحمل اولى *** و غيره لشائع الحمل كلى

سپس در شرح منظومه كه خود بر لئالى نوشته اجازه داده است كلمه( كلى) دو گونه خوانده شود و گويد( : كلى) يا بضم كاف مخفف( كلى) , و يا اينكه به كسر كاف صيغه مفرد مذكر امر حاضر است كه ماضى آن( و كل) و مضارعش( يكل ) است و ياء آخرش براى اطلاق است و لام در( لشائع) بنابر وجه اول براى تعليل است و بنابر وجه دوم براى اختصاص . و در قرآن هم همين گونه است .

شگفتا كه صاحب جواهر الكلام رحمه الله در كتاب صلات ميل پيدا كرده به اينكه قرائتهاى هفتگانه متواتر نيستند و در پايان بحث طولانيى كه در آن مورد فرموده است .

گويد([ : كسى كه به پى گيرى سخنان آنان بپردازد مى فهمد كه قرائت ايشان جز استنباط خودشان و آنچه به فكر خود پسنديده اند ريشه ديگرى ندارد , چنانكه در كتابهائى كه درباره علم قرائت