چهل حدیث حج - حسین انصاریان - الصفحة ٧٧ - آداب معنوي حج

با قلبت، همراه با ملائکه، به طواف عرش درآي چنانکه با وجودت، همراه با مسلمين، به طواف خانه درآمده اي.

در بين صفا و مروه براي فرار از هواي نفس و بيزاري از هر حول و قوّه اي که براي خود فرض کرده اي، هروله کن.

در حال خروج از مکه براي ورود به منا از غفلت و لغرش، براي هميشه خارج شو و جز چيزي که برايت حلال است و غير آن را مستحق نيستي آرزو مکن.

در عرفات که در پيشگاه حضرت مولايي، به تمام گناهان و خطاهايت اعتراف کن و عهدت را نسبت به توحيد وجود مبارک او، در سرزمين عرفات، تجديد کن.

در مشعر الحرام به حضرت تقرّب جوي و در مدار تقوا و پرهيزکاري درآي و بوقت بالا رفتن از کوه رحمت، سفري روحي و معنوي به ملأ اعلي و ملکوت قدس بنما.

به وقت ذبح قرباني، گلوي هوا و هوس و طمع و آز را با چاقوي عبادت و بندگي قطع کن.

بهنگام رمي جمرات، شهوات و کم مايگي و پستي و کارهاي مذموم را از خود بران.

با حلق رأس، عيوب ظاهر و باطن را از سرزمين وجودت قلع و قمع کن.

در ورود به حرم، وارد در امان خدا و حمايت او و پوشش و حفظ حضرت او شو.

با زيارت بيت عظمت و معرفت و سلطنت، صاحب بيت را در عرصه گاه وجودت تحقّق بخش.

با استلام حجرالاسود به قسمت او نسبت بخود اعلام رضايت کن