چهل حدیث حج
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
وجوب حج
٩ ص
(٣)
معنا و مفهوم حج
١١ ص
(٤)
آثار حج
١٣ ص
(٥)
ثواب و بهره معنوي حج
١٥ ص
(٦)
ترک حج يا گناه بزرگ
١٩ ص
(٧)
حج يا سفره گسترده رحمت حق
٢٢ ص
(٨)
خلوص در حج
٢٥ ص
(٩)
برنامه اي ديگر بجاي حج
٢٩ ص
(١٠)
دعا براي رسيدن به عرصه گاه حج
٣٢ ص
(١١)
حج يا ضيافت خاص حق
٣٥ ص
(١٢)
حجّ يا منبع عظيم منافع مادي و معنوي
٣٩ ص
(١٣)
حجّ انجام داده را از آفات حفظ کنيد
٤٤ ص
(١٤)
زيارت کعبه معظّمه
٤٧ ص
(١٥)
ختم قرآن در مکّه
٥١ ص
(١٦)
دو عبادت برتر
٥٥ ص
(١٧)
دو نعمت بزرگ
٥٩ ص
(١٨)
نيابت در حج
٦٢ ص
(١٩)
فقط با مال حلال فريضه حج را ادا کنيد
٦٦ ص
(٢٠)
اخلاق زائر
٧١ ص
(٢١)
آداب معنوي حج
٧٥ ص
(٢٢)
آداب ورود به حرم
٨٠ ص
(٢٣)
طواف بيت
٨٤ ص
(٢٤)
ثواب طواف
٨٦ ص
(٢٥)
حجر اسماعيل
٨٨ ص
(٢٦)
نماز طواف
٩٢ ص
(٢٧)
سعي صفا و مروه
٩٥ ص
(٢٨)
نماز در مسجدالحرام
٩٨ ص
(٢٩)
عرفات
١٠٤ ص
(٣٠)
وقوف در مشعرالحرام
١٠٧ ص
(٣١)
قوف به منا
١٠٩ ص
(٣٢)
رمي جمرات
١١٥ ص
(٣٣)
قرباني
١٢٠ ص
(٣٤)
حلق رأس
١٢٣ ص
(٣٥)
حج و امامت و رهبري
١٢٦ ص
(٣٦)
مدينه طيبه
١٢٩ ص
(٣٧)
مشاهد مشرفه در مدينه طيبه
١٣٢ ص
(٣٨)
زيارت رسول خدا
١٣٣ ص
(٣٩)
نماز در مسجدالنبي (صلّي الله عليه وآله)
١٣٦ ص
(٤٠)
زيارت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ
١٣٧ ص
(٤١)
ثواب عهده دار امور زائر در نبود زائر
١٣٨ ص

چهل حدیث حج - حسین انصاریان - الصفحة ٤٥ - حجّ انجام داده را از آفات حفظ کنيد

رسول خدا نسبت به مردم بعد از خود و مسلمانان آينده، تعبير به مارقين ، قاسطين و ناکثين داشتند، آنان که از عرصه گاه ايمان چون تير از کمان بدر روند و گروهي که پاي از جاده حق بيرون نهند و جمعيتي که عهد و پيمان الهي خود را بشکنند و دين به دنيا معامله کنند.

رسول حق در روايت مفصّلي از مردم آخر زمان خبر مي دهند که نماز را ترک نمايند و پيرو يهود و نصاري شوند و به قبول فرهنگ کفر و شرک و نفاق تن دهند، و غرق در شهوات و لذات حرام گردند، و جز سفره حرام در منازل نيندازند و زنان و دخترانشان از حجاب عاري شوند و خلاصه ايمان و عمل صالح را دربازند و دچار بيديني و فساد گردند.

بنا به آيات قرآن و روايات و تاريخ، چه بسيار مردم مؤمن و مؤدب به آداب حق بودند که بخاطر مال دنيا و جاه و مقام ظاهري و شهوات و لذات زودگذر، از دايره حق بيرون رفته و با شيطان همدست شده و بناي شخصيت خود را ويران نموده و خويشتن را مستحق عذاب ابد کرده اند.

در آثار اسلامي آمده است که قارون به مدت بيست و پنج سال معلّم تورات و استاد احکام الهي و مدرس مسائل ديني بوده و با موسي بن عمران هماهنگي داشته، ولي مغرور ثروت مادي شد و عاري از حق و حقيقت گشت و دين به دنيا فروخت، و عاقبت دچار زمين گرفتگي و عذاب الهي شد.

بنابر اين، ايمان و عمل صالح در معرض انواع خطرات و آفات