پروردگار مهربان زيارت بيت الحرامش را بر شما فريضه قرار داد و آن را قبله گاه مردم نمود. زيارت کنندگان در آنجا وارد مي شوند و براي يافتن بهره معنوي ازدحام مي کنند; مانند ازدحام چهارپايان تشنه در کنار چشمه آب! و آمدن به آن مکان مقدّس را مشتاقند، همانند اشتياق کبوتران به طرف آشيانه خود، آن وجود منزّه و پاک آن جايگاه عالي را براي تواضع بندگان در برابر بزرگي و عظمتش، و تصديقشان به عزّت و قدرتش نشانه و علامت قرار داد. از ميان مردمان، شنوندگانِ فرمانش را انتخاب فرمود. آنان دعوتش را براي زيارت خانه کعبه اجابت کردند و فرمانش را گردن تصديق نهادند و در جايگاه پيامبران براي عبادت وبندگي ايستادند و خود را به فرشتگان طواف کننده عرش شبيه نمودند، در تجارت بندگي سود فراوان بدست آورده، به موقف آمرزش و مغفرتش از هم سبقت مي گيرند.

حضرت حق آن خانه را نشانه و علامت اسلام و پناهگاه پناهندگان قرار داد و زيارت آن محل با عظمت را واجب فرمود و احترام نهادن به کعبه را بر بندگانش لازم دانست و رفتن به آنجا را دستور داد پس در قرآن مجيد فرمود: زيارت بيت الله الحرام حق خداوند بزرگ بر مردم است; مردمي که برخوردار از استطاعتند و هر که اين نعمت عظيم الهي را ناسپاسي کند، به حضرت حق زياني وارد نکند که خداي تعالي از تمام جهانيان بي نياز است.

[١] نهج البلاغه، خطبه اوّل; وسائل الشيعه، ج٨، ص٩