چهل حدیث حج
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
وجوب حج
٩ ص
(٣)
معنا و مفهوم حج
١١ ص
(٤)
آثار حج
١٣ ص
(٥)
ثواب و بهره معنوي حج
١٥ ص
(٦)
ترک حج يا گناه بزرگ
١٩ ص
(٧)
حج يا سفره گسترده رحمت حق
٢٢ ص
(٨)
خلوص در حج
٢٥ ص
(٩)
برنامه اي ديگر بجاي حج
٢٩ ص
(١٠)
دعا براي رسيدن به عرصه گاه حج
٣٢ ص
(١١)
حج يا ضيافت خاص حق
٣٥ ص
(١٢)
حجّ يا منبع عظيم منافع مادي و معنوي
٣٩ ص
(١٣)
حجّ انجام داده را از آفات حفظ کنيد
٤٤ ص
(١٤)
زيارت کعبه معظّمه
٤٧ ص
(١٥)
ختم قرآن در مکّه
٥١ ص
(١٦)
دو عبادت برتر
٥٥ ص
(١٧)
دو نعمت بزرگ
٥٩ ص
(١٨)
نيابت در حج
٦٢ ص
(١٩)
فقط با مال حلال فريضه حج را ادا کنيد
٦٦ ص
(٢٠)
اخلاق زائر
٧١ ص
(٢١)
آداب معنوي حج
٧٥ ص
(٢٢)
آداب ورود به حرم
٨٠ ص
(٢٣)
طواف بيت
٨٤ ص
(٢٤)
ثواب طواف
٨٦ ص
(٢٥)
حجر اسماعيل
٨٨ ص
(٢٦)
نماز طواف
٩٢ ص
(٢٧)
سعي صفا و مروه
٩٥ ص
(٢٨)
نماز در مسجدالحرام
٩٨ ص
(٢٩)
عرفات
١٠٤ ص
(٣٠)
وقوف در مشعرالحرام
١٠٧ ص
(٣١)
قوف به منا
١٠٩ ص
(٣٢)
رمي جمرات
١١٥ ص
(٣٣)
قرباني
١٢٠ ص
(٣٤)
حلق رأس
١٢٣ ص
(٣٥)
حج و امامت و رهبري
١٢٦ ص
(٣٦)
مدينه طيبه
١٢٩ ص
(٣٧)
مشاهد مشرفه در مدينه طيبه
١٣٢ ص
(٣٨)
زيارت رسول خدا
١٣٣ ص
(٣٩)
نماز در مسجدالنبي (صلّي الله عليه وآله)
١٣٦ ص
(٤٠)
زيارت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ
١٣٧ ص
(٤١)
ثواب عهده دار امور زائر در نبود زائر
١٣٨ ص

چهل حدیث حج - حسین انصاریان - الصفحة ٧٤ - اخلاق زائر

مهربان، با همه عنايتي که به حاجي دارد به او توجه نخواهد کرد.

اين سفر با برکت، جهت رياضت و تمرين براي آراسته شدن به حسنات و دوري از سيئات است. سفر بسيار مهم و کلاس بسيار با ارزشي است که زائر بيت بايد آن را با جان و دل غنيمت بشمارد.

واي بحال آن زائري که از وطن آلوده به سيئات اخلاقي به حج برود و بدون معالجه خويش از بديها و آراسته شدن به حسنات به وطن بازگردد.

روايت بسيار مهمي در رابطه با اخلاق در سفر حج از حضرت باقر ـ عليه السلام ـ در معتبرترين کتابهاي حديث نقل شده که مي آوريم:

عن ابي جعفر ـ عليه السلام ـ قال: ما يعبؤ بمن يؤم هذا البيت اذا لم يکن فيه ثلاث خصال: ورع يحجزه عن معاصي الله، و حلم يملک به غضبه و حسن الصحابة لمن صحبه. [١]

امام باقر ـ عليه السلام ـ فرمود: اعتنا نمي شود به کسي که قصد خانه حق کرده، در حالي که در او سه خصلت نيست: ورعي که او را از معاصي و گناهان بازدارد، حلمي که او را بر غضبش چيره سازد و رفتار خوش با کساني که همسفر اويند.


[١] بحار، ج٩٦، ص١٢١