چهل حدیث حج - حسین انصاریان - الصفحة ٤٨ - زيارت کعبه معظّمه
وابسته به اين بيت و از شؤون زيارت کعبه مشرّفه و حرم حضرت محبوب است.
ساکني براي اين بيت جز معنويت و صاحبي براي اين خانه غير از حضرتِ حيّ و قيوم نيست. خانه اي است که قبل از خلقت مخلوق مورد نظر بوده و پهنه زمين از محل اين خانه به ظهور رسيده است.
اين جايگاه با عظمت در ظاهر و باطن براي انسان داراي امنيت است و هر کس در اين محل به هر نوعي به کسي ستم روا دارد، به عذاب اليم آخرت دچار خواهد شد.
کعبه بنا به فرموده امام ششم در هر روز محل طواف هفتاد هزار مَلَک خداوند است.
طواف هفتاد هزار فرشته در هر روز، نشانه عظمت بيت در نزد قدسيان و پرده نشينان حريم حرم حضرت مولاست.
بقعه اي در روي زمين محبوبتر از کعبه نزد خداوند نيست، جايگاهي با کرامت تر از آن در پيشگاه حضرت حق وجود ندارد.
براي زائر اين بيت، ثوابها و حسناتي مقرر شده که براي زائرِ هيچ زيارتگاهي مقرر نگشته است!
اما اين همه، تا زماني است که پيشوا و امامِ زائر، در تمام برنامه هاي زندگي، امام تعيين شده از جانب حق باشد و بويي از شرک در وجود زائر به مشام ملک و ملکوت نرسد.
امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمود: کسي که به زيارت کعبه بيايد و بر حق و حرمت ما، هم چون حق و حرمت کعبه عارف باشد، از مکه خارج نمي شود مگر اين که گناهانش مورد غفران قرار گيرد، و خداوند