حوادث صدر اسلام، بخصوص پس از وفات پيامبر اسلام، نشانگر اين حقيقت است که بسياري از مسلمانان و مؤمنان بخاطر آراسته نبودن به حقايق اخلاقي در بستر هلاکت افتادند.

اگر بگوييم اخلاق حسنه، ضامني معتبر، وثيقه اي محکم و دستگيره اي سخت براي دور ماندن ايمان و عمل از خطرات سهمگين و حوادث سنگين است سخني بگزاف نگفته ايم.

مسأله اخلاق حسنه و نقش آن در رشد و تکامل و حفظ ايمان و عمل از خطر و خسارت به اندازه اي فوق العاده و قابل توجه است که بخشي عمده و بسيار مهم آيات و قرآن و روايات به آن اختصاص داده شده است.

خداوند مهربان پيامبر بزرگوار خود را در قرآن مجيد به داشتن خلق عظيم ستوده است و اين ستايش نشانگر اهميت و ارزش اخلاق حسنه در حيات انسان است.

از رسول حق سؤال شد، بهترين سرمايه اي که از جانب حق به انسان عنايت شده چيست؟ فرمود: اخلاق نيکو.

توجه داشته باشيم که اخلاق نيکو مجموعه اي از اوصاف پاک و خصال حميده و حالات عرشي و ملکوتي و برنامه هاي پر ارزش است که به تعدادي از آنها در سطور گذشته بعنوان حافظ ايمان و عمل اشاره شد.

رسول حق مي فرمود: آنچه بيشتر باعث ورود مردم به بهشت مي شود، تقوا و اخلاق حسنه است.

رسول حق، علّت برانگيخته شدن خود به پيامبري را اتمام مکارم