زيرا خداوند مهربان براي برداشته شدن اين تکليف از دوش جانش و بهره مند شدن از اين فيض بي نظير، راه ديگري برايش معين فرموده و آن نايب گرفتن از جانب خود براي انجام مناسک ابراهيمي است.

البته بايد در انتخاب نايب دقت بخرج داد و شخصي را براي انجام اين عبادت بزرگ مأموريت داد که تا حدي از عهده شرايط ظاهري و باطني حج برآيد.

چون به مؤمن پيشنهاد نيابت از حج داده شد، از باب قضاي حاجت برادر مؤمن بايد پذيرفت که قبول حاجت مؤمن و قضاي نياز برادر ديني و حل مشکل بنده حق، از اعظم عبادات و وسيله قرب به خداوند است.

نايب بايد بداند که نيابت از حجّ، براي او بهره عظيم و ثواب فوق العاده دارد و نيابت دهنده بايد بداند که با تحمّل مخارج سفر، نايب علاوه بر اداي تکليف، داراي نصيب سنگين آخرتي است.

نيابت دهنده بخاطر نايب گرفتن و پذيرنده نيابت بخاطر تحمل رنج نيابت، اهل نجات و مورد عنايت و رحمت حضرت حقند.

روايت بسيار مهمي در مسأله ثواب نايب و آن که از جانب برادر مؤمنش به حج مي رود وارد شده که در سطور زير ملاحظه مي کنيد.

قال الصادق ـ عليه السلام ـ في الرجل يحج عن آخر: له أجر و ثواب عشر حجج و يغفر له و لأبيه و لإبنه و لإبنته و لأخيه و لعمّته و لخاله و لخالته، انّ الله واسع کريم. [١]

حضرت صادق ـ عليه السلام ـ در رابطه با مردي که از جانب ديگري

[١] بحار، ج٩٦، ص١١٧