براي قرآن مجيد سه نوع قرائت هست که قاري قرآن با تحقق اين سه نوع در طول يکديگر اهل قرآن مي شود و گرنه به قول رسول حق: چه بسا قارياني که قرآن مي خوانند و قرآن مجيد آنها را لعنت مي کند. و اين سه نوع عبارتند از:

١ ـ قرائت قولي ٢ ـ قرائت حالي ٣ ـ قرائت فعلي

قرائت قولي; خواندن آيات قرآن مجيد با زبان است.

قرائت حالي; رعايت توجه قلبي به قرآن و اخلاص و خلوص و از همه مهمتر تصديق قطعي و يقيني تمام مفاهيم کتاب الهي است، بطوري که هيچ شک و ترديدي در کنار آن تصديق و يقين راه پيدا نکند.

و قرائت فعلي; به اين است که چشم و گوش و زبان و دست و شکم و شهوت و قدم در تمام شؤون زندگي، هماهنگ با قرآن عمل کنند.

قاري اگر اين سه نوع قرائت را تحقق دهد اهل قرآن و بنده مخصوص خداوند است، ورنه قرائتش قرائتي بي فايده و خواندنش خواندني بي ثمر است.

قرائت قاري بايد فريادي عليه ستمگران، صيحه اي عليه شياطين، اسلحه اي عليه هواي نفس، نوري در حيات، اخلاقي در نفس، اخلاصي در باطن، عملي در ظاهر، حرکتي در سبيل و راه و صراط حق، تفکري در آيات الهي و زمينه اي براي خودسازي و رشد و تکامل باشد.

زائر بيت الله از جانب رسول حق و ائمه طاهرين ـ عليهم السلام ـ دعوت شده که در سفر حج گرچه براي يک بار در مکه و اگر بتواند در مسجدالحرام از ابتدا تا انتهاي قرآن کريم را قرائت کند و به تعبير روايات يک ختم قرآن بجاي آورد.