اندازه قدرت نعمت دار ادا شود و دامن حيات و زندگي انسان از لوث گناه و معصيت مصون ماند و فساد و افساد از عرصه گاه عيش آدمي خيمه برچيند و دست و پاي شياطين انسي و جنّي بسته گردد و صورتي از بهشت آخرت در دنيا پديدار شود.

اگر زمينه خرجِ نعمت به دست هواي نفس و اميال و غرايز آزاد از حدود الهي و نقشه هاي شيطاني فراهم آيد، حالت کفر و ناسپاسي و ميدان پايمال شدن حقوق انساني و جايگاه جولان غارتگران حقايق معنوي، با زشت ترين چهره جهنّمي آشکار گردد، و محل تاخت و تاز معاصي و گناهان و سوء اخلاق و اعمال پديدار آيد، و از وجود انسان چهره اي منفور و لايقِ غضب و سخط خداوندي ساخته شود.

فرهنگ پاک الهي، بخاطر يافتن عظيم ترين منافع دنيوي واُخروي، در مدّت عمر يک بار، زيارت خانه منعم را بر اهل استطاعت; يعني آنان که از نعمت مال و سلامت بدن و امنيت راه، و تمکّن و قدرت و عقل و درک برخوردارند واجب نموده، اين کدام بي انصاف است که با داشتن انواع نعمت هاي حضرت حق، از امر حق و واجب الهي که در اين عصر رفتن و برگشتن و انجام دادن مناسکش بيش از دو هفته وقت لازم ندارد سرپيچي مي کند؟!

اين امام هشتم، حضرت علي بن موسي الرضا ـ عليه السلام ـ درباره چنين کافر و ناسپاسي چه نظري مي دهد:

اعلم يرحمک الله أنّ الحج فريضة من فرائض الله جلّ و عزّ، اللازمة الواجبة من استطاع اليه سبيلا، و قد وجب في طول العمر مرّة واحدة و وعد عليها من الثواب الجنّة و العفو من الذنوب و سمّي تارکه کافراً و