چهل حدیث حج - حسین انصاریان - الصفحة ١٢٥ - حلق رأس

چنانکه طريحي در مجمع البحرين آورده، عبارت است از:

عشق ورزي به اهلبيت و متابعت از آنان در دين و قبول اوامر و نواهي آن بزرگواران در عرصه عمل و اقتداي به آنان در اخلاق و کردار.

حج ابراهيمي و به عبارت ديگر اهل بيتي، حجي است که هدايتگر عالميان و قيام للناس و کفر ستيزي و برائت از مشرکان است و حج اموي و عباسي، حج فردي و حج سکوت و حج بي معنا و در يک کلمه انجام آدابي خشک و ناقص و حرکاتي خارج از چهارچوب قرآن و سنت و خلاصه، سلسله اعمالي بي روح است که روح دشمن و روح طاغوت و طاغوتيان و روح کفار و مشرکان از انجام آن شاد و خشنود است; چرا که در حج اموي و عباسي هيچ منفعتي متوجه زائر و هيچ ضرري متوجه دشمن نيست.

حجي که به قول حضرت صادق ـ عليه السلام ـ ناله و فريادش بسيار، ولي حاجي واقعيش فوق العاده اندک است، حج نيست.

حج، سازمان ملل اسلامي است. حج دواي درد ملّت هاي مسلمان است. حج حلال مشکلات امت است. حج وسيله اتحاد جمعيت هاي سرزمين هاي مختلف است. حج شفاي دردهاست. حج عامل شناخت جوامع مسلمان از يکديگر است. حج وسيله رأفت و رحمت و کرامت و سربلندي است ولي اين همه، در سايه رهبري و امامت صحيح قابل تحقّق است.

مناسک، بدون رهبري و ولايت تعيين شده از جانب حق، به قول حضرت باقر ـ عليه السلام ـ انجام اعمالي چند به دور مقداري سنگ