چهل حدیث حج - حسین انصاریان - الصفحة ١٢٣ - حلق رأس

مي ماند و در تمام عرصات به اذن حضرت محبوب به فرياد انسان مي رسد.

از جمله اعمالي که منبع ايجاد نور و نورانيت در دنيا و آخرت است حلق رأس در سرزمين منا است.

در اين زمينه روايت عجيبي از حضرت رضا ـ عليه السلام ـ رسيده که متن آن اين است:

... ثُمَّ احْلِقْ شَعرک فاذا أردت أن تحلق رأسک فاستقبل القبلة و ابدأ بالناصية و أحلق من العظمين النابتين بحذاء الأذنين و قل: اللّهمّ اعطني بکلّ شَعْرة نوراً يوم القيامة، و ادفن شعرک بِمِني. [١]

... سپس موي خود را حلق کن، چون خواستي حلق رأس کني، روبروي قبله قرار بگير و از پيشاني شروع کن و از جانب دو استخوان روييده شده روبروي دو گوش حلق کن و بهنگام اين مسأله عبادي بگو: خداوندا به هر موي من نوري در قيامت عطا کن، سپس موي حلق شده را در سرزمين منا دفن کن.

ابوبصير در روايتي نقل مي کند: مويي از سر حلق نمي شود مگر اين که خداوند مهربان بخاطر آن نوري در قيامت براي زائر قرار مي دهد و آنچه انفاق کند در پرونده اش ثبت مي شود و چون به مکه براي حج تمتع رود و اعمالش را انجام دهد و به منا برگردد، در پاکي مانند کسي مي شود که تازه از مادر به دنيا آمده است. [٢]

[١] بحار، ج٩٦، ص٣٠٤

[٢] بحار، ج٩٦، ص٣١٥