كليات مفاتيح نوين - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤ - ١- مناجات التائبين

تَهَبَ لى‌ مُوبِقاتِ الْجَرآئِرِ، وَتَسْتُرَ عَلَىَّ فاضِحاتِ السَّرآئِرِ، وَلا تُخْلِنى‌

جنايات آزاردهنده‌ام را ببخشى، و اسرار رسوا كننده‌ام را بپوشانى، و در روز قيامت‌

فى‌ مَشْهَدِ الْقِيامَةِ مِنْ بَرْدِ عَفْوِكَ وَغَفْرِكَ، وَ لاتُعْرِنى‌ مِنْ جَميلِ صَفْحِكَ‌

مرا از لذّت گذشت وآمرزشت محروم نگردانى، و از چشم پوشى و پرده پوشى زيباييت بى‌نصيب‌

وَسَتْرِكَ، الهى‌ ظَلِّلْ عَلى‌ ذُنُوبى‌ غَمامَ رَحْمَتِكَ، وَارْسِلْ عَلى‌ عُيُوبى‌

نكنى، اى معبود من، سايه ابر رحمتت را بر گناهانم بينداز و ابر مهربانيت را

سَحابَ رَاْفَتِكَ، الهى‌ هَلْ يَرْجِعُ الْعَبْدُ الْابِقُ الَّا الى‌ مَوْلاهُ، امْ هَلْ يُجيرُهُ‌

براى شستن عيبهايم بفرست، اى معبود من، آيا بنده فرارى جز به سوى مولايش باز مى‌گردد؟ و آيا جز مولايش‌

مِنْ سَخَطِهِ احَدٌ سِواهُ، الهى‌ انْ كانَ النَّدَمُ عَلَى الذَّنْبِ تَوْبَةً فَانّى‌ وَعِزَّتِكَ‌

كسى او را از خشم مولا پناه مى‌دهد؟ اى معبود من، اگر پشيمانى از گناه توبه است، پس به عزتت سوگند من به يقين‌

مِنَ النَّادِمينَ، وَانْ كانَ الْإِسْتِغْفارُمِنَ الْخَطيئَةِ حِطَّةً فَانّى‌ لَكَ مِنَ‌

از پشيمانانم، و اگر طلب آمرزش از گناه، تخفيف گناه است، پس به يقين من از آمرزش خواهان‌

الْمُسْتَغْفِرينَ، لَكَ الْعُتْبى‌ حَتّى‌ تَرْضى‌، الهى‌ بِقُدْرَتِكَ عَلَىَّ تُبْ عَلَىَّ،

درگاه توام، از آن توست بازخواست تا خشنود شوى، اى معبود من، به حق قدرتت بر من توبه‌ام را بپذير

وَبِحِلْمِكَ عَنّىِ اعْفُ عَنّى‌، وَبِعِلْمِكَ بى‌ ارْفَقْ بى‌، الهى‌ انْتَ الَّذى‌ فَتَحْتَ‌

و به حق شكيباييت از من درگذر، و به حق آگاهيت به من مهربانى كن، اى معبود من، تويى كه درى به سوى‌

لِعِبادِكَ باباً الى‌ عَفْوِكَ، سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ، فَقُلْتَ: تُوبُوا الَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً.

گذشت به روى بندگانت گشوده و آن را توبه ناميده و فرمودى: به سوى خدا توبه كنيد، توبه‌اى خالص‌

فَما عُذْرُ مَنْ اغْفَلَ دُخُولَ الْبابِ بَعْدَ فَتْحِهِ، الهى‌ انْ كانَ قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ‌

پس چيست عذر كسى كه بعد از گشودن در از داخل شدن غفلت كند؟! اى معبود من، اگر گناه از جانب بنده‌ات‌

عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ، الهى‌ ما ا نَا بِاوَّلِ مَنْ عَصاكَ فَتُبْتَ‌

زشت است پس به يقين گذشت از جانب تو نيكو مى‌باشد، اى معبود من، من اولين كسى نيستم كه نافرمانيت كرده و تو او را

عَلَيْهِ، وَتَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِكَ فَجُدْتَ عَلَيْهِ، يا مُجيبَ الْمُضْطَرِّ، يا كاشِفَ‌

آمرزيده‌اى، و يا به نيكيهايت روى آورده و بر او بخشيده‌اى، اى اجابت كننده درماندگان، اى برطرف كننده‌

الضُّرِّ، يا عَظيمَ الْبِرِّ، يا عَليماً بِما فِى السِّرِّ، ياجَميلَ السِّتْرِ، اسْتَشْفَعْتُ‌

ضرر و زيان، اى بزرگ احسان، اى داناى نهان، اى زيبا پرده پوش، با بخشش و كرمت‌