كليات مفاتيح نوين - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١ - ٣- سوره واقعه
رسولخدا صلى الله عليه و آله مىخوانيم: «كسىكه سوره واقعه را بخواند نوشته مىشود كه اين فرد از غافلان نيست». [١] چرا كه آيات سوره آن قدر تكان دهنده و بيداركننده است كه جايى براى غفلت انسان باقى نمىگذارد.
در حديث ديگرى از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمود:
«مَنْ قَرأَ سورةَ الواقعة كلّ ليلة لَم تُصِبهُ فاقة أبداً؛
هر كس سوره واقعه را هر شب بخواند هرگز فقير نخواهد شد». [٢] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ١ لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ٢ خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ٣ إِذَا
هنگامى كه واقعه عظيم (قيامت) واقع شود، (١) هيچ كس نمىتواند آن را انكار كند. (٢) (اين واقعه) گروهى را پايين مىآورد و گروهى را بالا مىبرد. (٣) در
رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجّاً ٤ وَ بُسَّتِ الْجِبَالُ بَسّاً ٥ فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنبَثّاً ٦
آن هنگام كه زمين به شدّت به لرزه درمىآيد، (٤) و كوهها درهم كوبيده مىشود، (٥) و بصورت غبار پراكنده درمىآيد، (٦)
وَكُنتُمْ أَزْوجاً ثَلثَةً ٧ فَأَصْحبُ الْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحبُ الْمَيْمَنَةِ ٨ وَأَصْحبُ
و شما (در آن زمان) سه گروه خواهيد بود. (٧) (نخست) سعادتمندان و خجستگان (هستند)؛ چه سعادتمندان و خجستگانى! (٨) و (گروه ديگر)
الْمَشْئَمَةِ مَآ أَصْحبُ الْمَشْئَمَةِ ٩ وَالسبِقُونَ السبِقُونَ ١٠ أُوْلئِكَ الْمُقَرَّبُونَ
شقاوتمندان و شومانند، چه شقاوتمندان و شومانى! (٩) و (سوّمين گروه) پيشگامان پيشگامند، (١٠) آنها مقربانند. ١١
فِى جَنتِ النَّعِيمِ ١٢ ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ ١٣ وَ قَلِيلٌ مِّنَ الْأَخِرِينَ ١٤
(١١) در باغهاى پرنعمت بهشت (جاى دارند). (١٢) گروه زيادى (از آنها) از امّتهاى نخستيناند، (١٣) و اندكى از امّتهاى آخرين. (١٤) عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ١٥ مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقبِلِينَ ١٦ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ
(مقرّبان) بر تختهايى كه كه در صفوف مختلف در كنار هم چيده شده قرار دارند، (١٥) در حالى كه بر آنها تكيه زده و رو به روى يكديگرند. (١٦) نوجوانانى جاودان
مُّخَلَّدُونَ ١٧ بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ ١٨ لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا
(در شكوه و طراوت) پيوسته برگرد آنان مىگردند، (١٧) با قدحها و كوزهها و جامهايى لبريز از شراب طهور. (١٨) شرابى كه نه آن درد سر مىگيرند
وَلَايُنزِفُونَ ١٩ وَفكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ٢٠ وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ٢١ وَحُورٌ
ونه مست مىشوند. (١٩) و ميوههايى از هر نوع كه انتخاب كنند، (٢٠) و گوشت پرنده از هرگونه كه مايل باشند. (٢١) و همسرانى از
[١]. مجمع البيان، جلد ٩، صفحه ٣٥٤ و مستدرك الوسائل، جلد ٤، صفحه ٣٥١، حديث ٨٩.
[٢]. مجمعالبيان، جلد ٩، صفحه ٣٥٤.