كليات مفاتيح نوين - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧ - ٦- سوره نبأ

سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ‌

(٥) براى آنها آمرزش بخواهى يا نخواهى بر ايشان تفاوت نمى‌كند، هرگز خداوند آنان را نمى‌بخشد؛ زيرا خداوند گروه‌

لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْفسِقِينَ ٦ هُمُ‌الَّذِينَ يَقُولُونَ لَاتُنفِقُوا عَلَى‌ مَنْ عِندَ

فاسقان (لجوج و منافق) را هدايت نمى‌كند. (٦) آنها كسانى هستند كه مى‌گويند: «به افرادى كه نزد

رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى‌ يَنفَضُّوا وَلِلَّهِ خَزَائِنُ السَّموَ تِ وَالْأَرْضِ وَلكِنَ‌

پيامبر خدا هستند انفاق نكنيد تا پراكنده شوند.» (غافل از اين‌كه) خزاين آسمانها و زمين از آنِ خداست،

الْمُنفِقِينَ لَايَفْقَهُونَ ٧ يَقُولُونَ لَئِن رَّجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ

ولى منافقان نمى‌فهمند. (٧) آنها مى‌گويند: «اگر به مدينه باز گرديم، عزيزان، ذليلان را بيرون مى‌كنند!»

مِنْهَا الْأَذَلَّ وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلكِنَّ الْمُنفِقِينَ لَايَعْلَمُونَ‌

در حالى كه عزّت مخصوص خدا و پيامبر او و مؤمنان است؛ ولى منافقان نمى‌دانند. ٨

يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا لَاتُلْهِكُمْ أَمْولُكُمْ وَلَا أَوْلدُكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَمَن‌

(٨) اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! اموال و فرزندانتان شما را از ياد خدا غافل نكند!

يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُوْلئِكَ هُمُ الْخسِرُونَ ٩ وَأَنفِقُوا مِن مَّا رَ زَقْنكُم مِّن قَبْلِ‌

وكسانى كه چنين كنند، زيانكارانند. (٩) و از آنچه به شما روزى داده‌ايم انفاق كنيد،

أَن يَأْتِىَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَا أَخَّرْتَنِى إِلَى‌ أَجَلٍ قَرِيبٍ‌

پيش از آن‌كه مرگ يكى از شما فرا رسد و بگويد: «پروردگارا! چرا مرگِ مرا مدّت كمى به تأخير نينداختى‌

فَأَصَّدَّقَ وَأَكُن مِّنَ الصلِحِينَ ١٠ وَلَن يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْساً إِذَا جَاءَ أَجَلُهَا

تا (در راه تو) صدقه دهم و از صالحان باشم؟!» (١٠) خداوند هرگز مرگ كسى را هنگامى كه اجل او فرا رسد به تأخير نمى‌اندازد،

وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ١١

و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است. (١١)

٦- سوره نبأ

(عمّ يتسائلون)

در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آمده است: «كسى كه سوره «عمّ يتسائلون» را بخواند، خداوند از شراب طهور گواراى بهشتى در قيامت سيرابش مى‌كند». [١]

[١]. مجمع البيان، جلد ١٠، صفحه ٢٣٧، آغاز سوره نبأ.