كليات مفاتيح نوين - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦ - ٥- سوره منافقون
٥- سوره منافقون
در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آمده است: «كسى كه سوره منافقون را بخواند از هرگونه نفاق پاك مىشود». [١] و در حديثى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم:
«بر هر مؤمنى از شيعيان ما لازم است كه در شب جمعه، سوره «جمعه» و «سبّح اسم ربِّكَ الأعلى» را بخواند، و در نماز ظهر جمعه، سوره «جمعه» و «منافقون» را بخواند؛ سپس افزود: «هنگامى كه چنين كند گويى عملى همانند عمل رسول خدا صلى الله عليه و آله را انجام داده و جزا و پاداشش بر خدا، بهشت است». [٢] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا جَاءَكَ الْمُنفِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ
هنگامىكه منافقان نزد تو آيند مىگويند: «ما شهادت مىدهيم كه به يقين تو پيامبر خدا هستى!» خداوند مىداند كه تو پيامبر او هستى،
وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنفِقِينَ لَكذِبُونَ ١ اتَّخَذُوا أَيْمنَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَن
ولى خداوند شهادت مىدهد كه منافقان دروغگو هستند (زيرا گفته خود ايمان ندارند). (١) آنها سوگندهايشان را پوششى قرار دادند تا (مردم را) از
سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ٢ ذلِكَ بِأَ نَّهُمْ ءَامَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ
راه خدا باز دارند، و چه بد است آنچه انجام مىدادند. (٢) اين بخاطر آن است كه (نخست) ايمان آوردند سپس كافر شدند؛ از اين رو
عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَايَفْقَهُونَ ٣ و إِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِن
بر دلهاى آنان مُهر نهاده شده، و (حقيقت را) درك نمىكنند. (٣) هنگامى كه آنها را مىبينى، ظاهر (آراسته) آنان تو را درشگفتى فرو مىبرد؛ و اگر سخن بگويند،
يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَ نَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ
به سخنانشان گوش فرا مىدهى؛ امّا گويى چوبهاى خشكى هستند كه به ديوار تكيه داده شده است! هر فريادى (از هر جا) بلند شود بر ضد خود مىپندارند؛
هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ ٤ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا
آنها دشمنان واقعى (تو) هستند، از آنان بر حذر باش! خدا آنها را بكشد، چگونه (از حق) منحرف مىشوند؟! (٤) هنگامى كه به آنان گفته شود: «بياييد تا پيامبر خدا
يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَكْبِرُونَ
براى شما طلب آمرزش كند.»، سرهاى خود را (از روى استهزاء و غرور) تكان مىدهند؛ و آنها را مىبينى كه از سخنان تو اعراض كرده وتكبّر مىورزند. ٥
[١]. مجمع البيان، جلد ١٠، صفحه ١٦، آغاز سوره منافقون.
[٢]. ثواب الاعمال، صفحه ١١٨ و نورالثقلين، جلد ٥، صفحه ٣٣١، حديث ١.