كليات مفاتيح نوين - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٧ - ٩- مناجات المحبّين

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‌

به نام خداوند بخشنده مهربان‌

الهى‌ مَنْ ذَا الَّذى‌ ذاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ فَرامَ مِنْكَ بَدَلًا، وَمَنْ ذَا الَّذى‌

اى معبود من، كيست كه شيرينى محبتت را چشيد و غير از تو را برگزيد، و كيست كه‌

آنَسَ بِقُرْبِكَ فَابْتَغى‌ عَنْكَ حِوَلًا، الهى‌ فَاجْعَلْنا مِمَّنِ اصْطَفَيْتَهُ لِقُرْبِكَ‌

به جوار قربت انس گرفت و روى‌گردانى از تو را طلبيد، اى معبود من، ما را از كسانى قرار ده كه براى نزديكى و دوستيت‌

وَوِلايَتِكَ، وَاخْلَصْتَهُ لِوُدِّكَ وَمَحَبَّتِكَ، وَشَوَّقْتَهُ الى‌ لِقآئِكَ، وَرَضَّيْتَهُ‌

برگزيده‌اش كردى و براى مودّت و محبتت خالصش گرداندى، و براى ديدارت مشتاقش نمودى، و به تقديرت‌

بِقَضآئِكَ، وَمَنَحْتَهُ بِالنَّظَرِ الى‌ وَجْهِكَ، وَحَبَوْتَهُ بِرِضاكَ، وَاعَذْتَهُ مِنْ‌

راضيش ساختى، و توجّه به جمالت را عطايش كردى، و خشنوديت را هديه‌اش نمودى، و از هجران‌

هَجْرِكَ وَقِلاكَ، وَبَوَّاْتَهُ مَقْعَدَ الصّدْقِ فى‌ جِوارِكَ، وَخَصَصْتَهُ بِمَعْرِفَتِكَ،

و دوريت پناهش دادى، و در جايگاه صدق در جوارت جايش دادى، و به شناختت مخصوصش گرداندى،

وَاهَّلْتَهُ لِعِبادَتِكَ، وَهَيَّمْتَ قَلْبَهُ لِإِرادَتِكَ، وَاجْتَبَيْتَهُ لِمُشاهَدَتِكَ، وَاخْلَيْتَ‌

و براى بندگيت لايقش ساختى، و دلش را شيفته خواسته‌ات نمودى و براى ديدارت برگزيده‌اش كردى، و رويش را

وَجْهَهُ لَكَ، وَفَرَّغْتَ فُؤادَهُ لِحُبِّكَ، وَرَغَّبْتَهُ فيما عِنْدَكَ، وَالْهَمْتَهُ ذِكْرَكَ،

متوجّه خود ساختى و دلش را براى محبتت خالى كردى، و براى آنچه نزد توست مشتاقش نمودى، و به يادت مشغولش ساختى‌

وَاوْزَعْتَهُ شُكْرَكَ، وَشَغَلْتَهُ بِطاعَتِكَ، وَصَيَّرْتَهُ مِنْ صالِحى‌ بَرِيَّتِكَ،

و شكرت را نصيبش كردى، و به بندگيت مشغولش نمودى، و او را از شايسته‌ترين آفريدگانت قرار دادى‌

وَاخْتَرْتَهُ لِمُناجاتِكَ، وَقَطَعْتَ عَنْهُ كُلَّ شَىْ‌ءٍ يَقْطَعُهُ عَنْكَ، اللَّهُمَّ اجْعَلْنا

و براى مناجاتت برگزيدى، و هر چه كه او را از تو جدا مى‌كند از او بريدى، خدايا ما را

مِمَّنْ دَأْبُهُمُ الْإِرْتِياحُ الَيْكَ وَالْحَنينُ، وَ دَهْرُهُمُ الزَّفْرَةُ وَالْأَنينُ، جِباهُهُمْ‌

از كسانى قرار ده كه عادتشان، شادى و زارى به درگاه توست، و روزگارشان آه و ناله است، آنان كه پيشانيشان‌

ساجِدَةٌ لِعَظَمَتِكَ، وَعُيُونُهُمْ ساهِرَةٌ فى‌ خِدْمَتِكَ، وَدُمُوعُهُمْ سآئِلَةٌ مِنْ‌

در برابر عظمتت بر خاك قرار گرفته، و چشمهايشان در خدمت تو بيدار است، و اشكهايشان از ترس تو

خَشْيَتِكَ، وَقُلُوبُهُمْ مُتَعَلِّقَةٌ بِمَحَبَّتِكَ، وَافْئِدَتُهُمْ مُنْخَلِعَةٌ مِنْ مَهابَتِكَ، يا

جارى است، و دلهايشان شيفته و دلداده توست، و قلبهايشان از هيبت تو فرو ريخته، اى‌