كليات مفاتيح نوين - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨ - ٦- سوره نبأ

و در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: «كسى كه هر روز، سوره عمّ يتسائلون را ادامه دهد توفيق زيارت خانه خدا را پيدا مى‌كند». [١] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ‌

به نام خداوند بخشنده مهربان‌

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ١ عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ٢ الَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ٣ كَلَّا

آنها از چه چيز از يكديگر سؤال مى‌كنند؟! (١) از خبر بزرگ و پر اهميّت (رستاخيز)! (٢) كه پيوسته در آن اختلاف دارند. (٣) چنين نيست (كه آنها فكر مى‌كنند)،

سَيَعْلَمُونَ ٤ ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ٥ أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهداً ٦ وَالْجِبَالَ‌

بزودى خواهند دانست. (٤) باز هم چنين نيست (كه آنها مى‌پندارند)، بزودى مى‌دانند (كه قيامت حق است)! (٥) آيا زمين را محل آرامش (شما) قرار نداديم؟! (٦) و كوهها را

أَوْتَاداً ٧ وَخَلَقْنكُمْ أَزْوَاجاً ٨ وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتاً ٩ وَجَعَلْنَا الَّيْلَ‌

ميخهايى (براى زمين)؟! (٧) و شما را بصورت زوجها آفريديم! (٨) و خواب شما رامايه آرامشتان قرار داديم، (٩) و شب را

لِبَاساً ١٠ وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشاً ١١ وَ بَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِدَاداً ١٢

پوششى (براى شما)، (١٠) و روز را وسيله‌اى براى زندگى و معاش. (١١) و بر فراز شما هفت (آسمان) محكم‌بنا كرديم. (١٢)

وَجَعَلْنَا سِرَاجاً وَهَّاجاً ١٣ وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَ تِ مَآءً ثَجَّاجاً ١٤ لِّنُخْرِجَ‌

و چراغى روشن و حرارت بخش آفريديم! (١٣) و از ابرهاى باران‌زا آبى فراوان نازل كرديم. (١٤) تا بوسيله آن‌

بِهِ حَبَّاً وَنَبَاتاً ١٥ وَجَنتٍ أَلْفَافاً ١٦ إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقتَاً ١٧ يَوْمَ‌

دانه و گياه بسيار برويانيم، (١٥) و باغهايى پر درخت. (١٦) (آرى) روز جدايى (حق از باطل)، ميعاد همگان است! (١٧) روزى كه‌

يُنْفَخُ فِى الْصُّورِ فَتَأَتُونَ أَفْوَاجاً ١٨ وَفُتِحَتِ الْسَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَاباً ١٩

در «صور» دميده مى‌شود و شما فوج فوج (به محشر) مى‌آييد. (١٨) و آسمان گشوده مى‌شود و بصورت درهاى متعددى در مى‌آيد. (١٩) و

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَاباً ٢٠ إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَاداً ٢١ لِّلطغِينَ‌

كوهها به حركت درمى‌آيد (و متلاشى مى‌شود) و بصورت سرابى خواهد شد. (٢٠) به يقين (در آن روز) جهنم كمينگاهى است بزرگ، (٢١) و محل بازگشتى‌

مَأَباً ٢٢ لبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَاباً ٢٣ لَّايَذُوقُونَ فِيهَا بَرْداً وَلَاشَرَاباً ٢٤ إِلَّا

براى طغيانگران. (٢٢) مدتهاى طولانى در آن مى‌مانند. (٢٣) در آن جا نه چيز خنكى مى‌چشند و نه نوشيدنى گوارايى، (٢٤) جز آبى‌

[١]. مجمع البيان، جلد ١٠، صفحه ٢٣٧، آغاز سوره نبأ.