كليات مفاتيح نوين - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٠١ - دعاى كميل

سالَمَهُمْ، وَعَدُوٌّ لِمَنْ عاداهُمْ، وَ مُحِبٌّ لِمَنْ احَبَّهُمْ، انَّهُمْ مِنّى‌ وَ انَا مِنْهُمْ،

با ايشان در صلح است و دشمنم با آن كه با ايشان دشمن است و دوست دارم كسى كه آنان را دوست دارد، ايشان از من و من از ايشانم،

فَاجْعَلْ صَلَواتِكَ وَ بَرَكاتِكَ، وَ رَحْمَتَكَ وَ غُفْرانَكَ وَ رِضْوانَكَ، عَلَىَ‌

پس درود و بركات و رحمتت و آمرزش و خشنوديت را بر من و آنها قرار ده،

وَعَلَيْهِمْ، وَ اذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ، وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهيراً، فَقالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ يا

و پليدى را از ايشان دور كن و آنها را به طور كامل پاك گردان، خداوند عزيز و گرامى فرمود: اى‌

مَلائِكَتى‌، وَ يا سُكَّانَ سَمواتى‌، انّى‌ ما خَلَقْتُ سَمآءً مَبْنِيَّةً، وَلا ارْضاً

ملائكه من و اى ساكنان آسمانهايم، من نيافريدم آسمان بر افراشته و زمين‌

مَدْحِيَّةً، وَ لا قَمَراً مُنيراً، وَلا شَمْساً مُضِيئَةً، وَلا فَلَكاً يَدُورُ، وَلا بَحْراً

گسترده و ماه درخشان و خورشيد نورانى و چرخ گردون و درياى‌

يَجْرى‌، وَلا فُلْكاً يَسْرى‌، الَّا فى‌ مَحَبَّةِ هؤُلاءِ الْخَمْسَةِ، الَّذينَ هُمْ تَحْتَ‌

جارى و كشتيهاى در حركت را مگر در دوستى اين پنج تن كه در زير

الْكِسآءِ، فَقالَ الْأَمينُ جِبْرآئيلُ، يا رَبِّ، وَ مَنْ تَحْتَ الْكِسآءِ، فَقالَ‌

كسا هستند، پس جبرئيل امين عرض كرد: اى پروردگار من، چه كسانى زير كسا هستند؟ خداوند

عَزَّوَجَلَّ، هُمْ اهْلُ بَيْتِ النُّبُوَّةِ، وَمَعْدِنُ الرِّسالَةِ، هُمْ فاطِمَةُ وَابُوها،

عزيز و گرامى فرمود: آنها خاندان نبوّت و گنجينه رسالتند، آنها فاطمه و پدرش‌

وَبَعْلُها وَ بَنُوها، فَقالَ جِبْرآئيلُ يا رَبِّ، اتَاْذَنُ لى‌ انْ اهْبِطَ الَى الْأَرْضِ‌

و شوهرش و فرزندانش هستند، سپس جبرئيل عرض كرد: اى پروردگار من آيا به من اجازه مى‌دهى كه به زمين فرود آيم‌

لِأَكُونَ مَعَهُمْ سادِساً، فَقالَ اللَّهُ نَعَمْ قَدْ اذِنْتُ لَكَ، فَهَبَطَ الْأَمينُ جِبْرآئيلُ،

تا ششمين آنها باشم؟ خدا فرمود: بله اجازه مى‌دهم، پس جبرئيل امين فرود آمد

وَ قالَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا رَسُولَ اللَّهِ، الْعَلِىُّ الْأَعْلى‌ يُقْرِئُكَ السَّلامَ،

و عرض كرد: سلام بر تو اى رسول خدا، خداى برتر و بلند مرتبه به تو سلام مى‌رساند

وَيَخُصُّكَ بِالتَّحِيَّةِ وَالْإِكْرامِ، وَيَقُولُ لَكَ وَ عِزَّتى‌ وَ جَلالى‌، انّى‌ ما خَلَقْتُ‌

و تو را به تحيّت و بزرگوارى اختصاص داده، مى‌فرمايد: به عزّت و جلالم سوگند كه نيافريدم‌

سَمآءً مَبْنِيَّةً، وَلا ارْضاً مَدْحِيَّةً، وَ لا قَمَراً مُنيراً، وَلا شَمْساً مُضيئَةً، وَ لا

آسمان بر افراشته و زمين گسترده و ماه درخشان و خورشيد نورانى و