معارف اسلامی - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ٢٠ - بوي گُلهاي حماسي ميوزد در دشت - اخلاقی زکریا
بوي گُلهاي حماسي ميوزد در دشت
اخلاقی زکریا
زندگي جاريست- در سرود رودها شوق طلب زندهست
گُل فراوان است- رنگدررنگ اين بهار پرطَرَب زندهست
خاک، حاصلخيز- باغهاي روشن زيتون بهارانگيز
دشتها شاداب- در شکوه نخلها ذوق رطب زندهست
چون شب معراج- قبلهگاه دور دست ما گُلافشان است
وادي توحيد- در وفور چشمههاي فيض رب زندهست
آفتاب صبح- بر فراز خانهي پيغمبران پيداست
صبح نزديک است- صبح در تصنيفهاي نيمهشب زندهست
لحظهها سرشار- جلوههاي عشق در آيينهها زيباست
عاشقان هستند- شعرهاي عاشقانه لب به لب زندهست
خيمه در خيمه- لالهي داغ شهيدان روشن است، اما
گريهها خندان- شادمانيها در اين رنج و تعب زندهست
مادران خاک- جانماز خويش را گسترده تا آفاق
دستهاي شوق- در قنوت گريههاي مستحب زندهست
شرق بيدار است- در جهان از همصداييها خبرهاييست
نام اين صحرا- روي رنگ و بوي گلهاي ادب زندهست
فصل توفان است- سنگها در دستها آواز ميخوانند
قدس تنها نيست- در سراپاي جهان اين تابوتب زندهست
باد ميآيد- بوي گلهاي حماسي ميوزد در دشت
زندگي زيباست- عشق در جان جوانان عرب زندهست