آموزش عقايد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٨٧ - وعده حتمى الهى
مقدّمه
قرآن كريم از يك سو، به عنوان پيامى كه از طرف خداى متعال به بندگانش فرستاده شده بر تحقق معاد، تأكيد مىكند و آن را وعده حتمى و تخلّف ناپذير الهى مىشمارد و بدين ترتيب حجّت را بر مردم تمام مىكند، و از سوى ديگر، به دلايل عقلى بر ضرورت معاد، اشاره مىكند تا رغبت انسان نسبت به شناخت عقلانى را ارضاء كند و حجّت را مضاعف سازد. از اينرو، بيانات قرآنى درباره اثبات معاد را به دو بخش، تقسيم مىكنيم و در هر بخش به ذكر نمونهاى از آيات مربوط مىپردازيم.
وعده حتمى الهى
قرآن كريم، برپايى قيامت و زنده شدن همه انسانها در جهان آخرت را امرى ترديدناپذير دانسته مىفرمايد: «إِنَّ السّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها»١. و آن را وعدهاى راستين و تخلّف ناپذير شمرده مىفرمايد: «بَلى وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا»٢ و بارها بر تحقّق آن، قسم ياد كرده و از جمله مىفرمايد: «قُلْ بَلى وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِما عَمِلْتُمْ وَ ذلِكَ عَلَى اللّهِ يَسِيرٌ»٣.
[١] سوره غافر، آيه ٥٩، و نيز رجوع كنيد به: آل عمران / ٩، ٢٥، نساء / ٨٧، انعام / ١٢، كهف / ٢١، حج / ٧، شورى / ٧، جاثيه / ٢٦ و ٣٢. [٢] سوره نحل، آيه ٣٨، و نيز رجوع كنيد به: آل عمران / ٩، ١٩١، نساء / ١٢٢، يونس / ٤، ٥٥، كهف / ٢١، انبياء / ١٠٣، فرقان / ١٦، لقمان / ٩، ٣٣، فاطر / ٥، زمر / ٤٧، جاثيه / ٣٢، احقاف / ١٧. [٣] سوره تغابن، آيه ٧، و نيز رجوع كنيد به: يونس / ٥٣، سبأ / ٣.