آموزش عقايد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٨٩ - راز ختم نبوّت

(عليه السلام) را براى رسيدگى به كارهاى مسلمانان بجاى خود گماشتند. آن حضرت از اينكه از فيض شركت در اين جهاد، محروم مى‌شوند اندوهگين شدند و اشك از چشمانشان جارى شد. پيامبر اكرم(ص) به آن حضرت فرمودند: اَما تَرْضى اَن تَكُونَ مِنّى بِمَنزِلَةِ هارُون مِنْ مُوسى الّا انّه لا نَبِيَّ بَعدى»١ آيا راضى نيستى كه نسبت به من همانند هارون نسبت به موسى باشى؟ و بلافاصله اين جمله را اضافه كردند: «با اين تفاوت كه بعد از من پيامبرى نيست» تا جاى هيچگونه توهّمى باقى نماند.

در روايت ديگرى از پيامبر اكرم(ص) نقل شده كه فرمود: أَيُّهَا النّاسُ إِنَّهُ لا نَبِيَّ بَعدى و لا سنّةَ بَعد سنّتى...»٢.

همچنين در چندين خطبه نهج البلاغه٣ و در روايات و ادعيه زياراتى كه از ائمه اطهار (عليهم الصلاة و السلام) نقل شده بر اين مطلب، تأكيد شده است كه نقل آنها به درازا مى‌كشد.

 

راز ختم نبوّت

قبلا اشاره كرديم٤ كه حكمت تعدّد پيامبران و پى در پى آمدن آنان اين است كه از سويى در زمانهاى پيشين، تبليغ رسالت الهى در همه اقطار زمين و در ميان همه امتها بوسيله يك فرد، ميسّر نبوده است؛ و از سوى ديگر، گسترش و پيچيده شدن روابط و پيدايش پديده هاى اجتماعى نوين، وضع قوانين جديد، يا تغيير قوانين قبلى را مى‌طلبيده است؛ و از سوى ديگر، تحريفها و دگرگونيهايى كه به مرور زمان و در اثر دخالتهاى جاهلانه و مغرضانه افراد و گروههايى پديد مى‌آمده نياز به تصحيح تعاليم الهى را به وسيله پيامبر ديگرى بوجود مى‌آورده است.

---

[١] ر. ك: وسايل الشيعه: ج ١، ص ١٥، خصال: ج ١، ص ٣٢٢، خصال: ج ٢، ص ٤٨٧. [٢] ر. ك: وسايل الشيعه: ج ١٨، ص ٥٥٥، من لا يحضره الفقيه: ج ٤، ص ١٦٣، بحارالانوار: ج ٢٢، ص ٥٣١، كشف الغّمه: ج ١، ص ٢١. [٣] ر. ك: نهج البلاه، خطبه اول، خطبه ٦٩، ٨٣، ٨٧، ١٢٩، ١٦٨، ١٩٣، ٢٣٠. [٤] ر. ك: درس بيست و نهم از همين كتاب.